Karakterim hâlâ oturmadı 22 yaşındayım. Her şeyi sorguluyorum ve sonuç olarak bana iyi bi insan olarak kalmak, ailemin istediği gibi biri olmak iyi gelmiyor.
Ama ailemin bana yaklaşımı öyle beni yıpratıyor ki;Ben onların istediği biri gibi yasamayinca onlara hainlik ediyomuş gibi hissediyorum.
Evlenmezsem bekar kalırsam ayrı evde yaşamam fikri bile akıllarının ucundan geçmemiş. Bugün bunu öğrendim. Ayrı eve çıkarım tabi ki desem onları sevmiyorum, onlardan utanıyorum veya onlar bana laik olamamışlar mi yani şeklinde düşünüyolar. Onlar istiyor ki ölene kadar beraber yaşayalım g*tle don gibi.
Gece hayatımın olabileceği veya evime erkek davet edebilcegim gerçeği akıllarının ucundan dahi geçmiyor çnkü aşırı ahlaklilar.
Ben bu hayata ailemin istediği biri gibi olmak için mi geldim. Mutlu değilim ki
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Kafanın bu yaşta karışık olması kadar doğal bir şey yok, rahat ol. 22 yaşında kendini aramana şaşırmıyorum; kimliğini, hayat stilini ve değerlerini bulma süreci sancılı geçer. Ailenin beklentileriyle senin isteklerin çok net çatışıyor gibi ve onların bakış açısı da bayağı kalıplaşmış, kıramıyorlar. Kendi mutluluğunu seçmenin bencillik olmadığını anlaman gerek. Hayat senin, onların değil. Aileni incitmek istememen çok insanca ama ömür boyu başkasının gölgesinde yaşamak içini kemirir; kimseyi mutlu edemezsin. Biraz nefes al, kendine zaman tanı. Yalnız değilsin, bunu yaşayan çok insan var. 💫🦋