40 yaş üstü tüm olgun insanlar, 18-29 yaş aralığındaki insanlara bir tavsiyede bulunun lütfen, Herhangi bir şey olabilir?

Zamanınızı değerli kullanın ve kendinize yatırım yapın. Gençlik enerjiniz ve öğrenme kapasiteniz en büyük hazineniz. Yeni beceriler öğrenin, farklı kültürleri keşfedin, sağlıklı ilişkiler kurun. Ama en önemlisi, uzun vadeli mutluluğunuz için neyin gerçekten önemli olduğunu keşfetmek için kendinize zaman ayırın. Pişmanlık, yapılmayanlardan gelir.

Kazandığınız parayı hemen harcamak yerine bir kısmını biriktirin veya yatırım yapın. Küçük birikimler bile uzun vadede büyük fark yaratır.
Henüz "ne olacağınızı" bilmiyor olabilirsiniz, bu normal. Farklı alanları deneyerek kendinize uygun yolu bulun. Başkalarının beklentileriyle değil, kendi değerlerinizle yaşayın.
Sosyal medyada geçirdiğiniz süreyi kontrol edin. Gerçek dünyadaki az deneyimler bile, ekran başındakinden çok deneyimden çok daha değerlidir.
Hayat inişli çıkışlıdır, ama her zorluk geçicidir. Kendinize güvenin ve pes etmeyin. Yolunuz uzun, sabırlı olun.

İnsan gençken zamanın hep bol olduğunu sanıyor. Her şeyi erteleyebileceğini, canı istediğinde başlayabileceğini düşünüyor. Ama yaş ilerledikçe anlıyorsun ki, aslında hayat o ertelenen şeylerin arasında akıp gitmiş. Bir sabah uyanıp da “ben ne zaman sadece işe gidip gelen biri oldum?” diye sormak istemiyorsan, kendine bugünden bir alan açman gerekiyor.

Bu alan ne büyük bir başarı hikâyesi olmak zorunda, ne de başkalarına göstermek için yaptığın bir şey. Sadece seninle ilgili. Kendini ihmal etmediğini hatırlatacak, seni bir süreliğine dış dünyanın kalabalığından çıkaracak bir şey. Buna hobi de diyebilirsin ama isim önemli değil. Önemli olan, senin içini oyalayan bir meşguliyetin olması. Çünkü insan sadece çalışarak, sadece görevleri tamamlayarak tamamlanmıyor. Ruhun da ilgi görmek istiyor. Ve bunun için her zaman büyük planlara, pahalı uğraşlara gerek yok. Küçük bir şey bile yeter, yeter ki sen ondan keyif al.

Bir de not tut. Duygularını, düşüncelerini, içinden geçenleri yaz. Günlük şeklinde de olabilir, birkaç cümlelik karalamalar da... Ne yazdığının çok önemi yok. Ama yazdıkça fark edeceksin ki bazı şeyleri içinden çıkarıp kâğıda dökmek, insanı rahatlatıyor. Kendi iç sesini daha net duyabiliyorsun. Bugün fark etmediğin duyguları belki üç ay sonra tekrar okuduğunda daha iyi anlayacaksın. Bu da insanın kendini tanıması için değerli bir şey.

Hayat sadece başarmakla, sorumluluklarla, yetişmekle geçmemeli. Kendi içine dönmediğin sürece, dışarıda kazandığın şeyler de bir yerden sonra yetmemeye başlıyor. O yüzden kendine ait bir zamanın ve uğraşın olsun. Senin için önemli olmayan şeyler başkaları için anlam ifade etse de, seni sen yapan şeyler, sessizce yaptıkların olacak.

Kısacası: Kendine bir şeyle meşgul olma hakkı ver. Ve hissettiklerini ara sıra yaz. Bu ikisi, seni hayatta çok daha sağlam tutar, haberin bile olmadan.

Teşekkür ederim