Hedeflerinizin peşinden koşuyor musunuz?

Koşuyorum ama bazen tökezliyorum, bazen yavaşlıyorum, hatta durup nefeslenmek zorunda kalıyorum. Hedef dediğin şey sadece varılacak bir yer değil çünkü; yolun kendisi de öğretici, yıpratıcı, bazen de umut verici. Her adımda bir şey bırakıyorum geride; bir alışkanlık, bir korku, belki de bir insan. Ama içimde bir kıvılcım var hâlâ, ne olursa olsun sönmeyen. Çünkü vazgeçmek kolay ama yeniden başlamak daha büyük bir güç ister. O yüzden evet, koşuyorum… ama bazen içimle yarışıyorum, bazen dünyayla.