“Bir kişi gerçeği mi yoksa mutluluğu mu tercih etmeli? İkisi birbiriyle çelişir mi?

Mutluluk hipnoz gibi bir şey hep şekerli içeceklerle çikolata ile geçmez zaman mutluluğa koşma hissiyatı insanı obez yapar. Acı kahve ise insanı hep dinç zinde tutar... Acı kahve gerçekler. Ama kendi gerçeklerini en muhteşem hale getirirse insan o zaman muhteşem hale gelir her sey

Gerçek, bazen keskin bir bıçak gibi kanatsa da, yarayı iyileştirecek olan da yine onun acı dokunuşudur; mutluluk ise, yanılsamaların pembe bulutlarında süzülen bir kelebek, kısa ömürlü ve kırılgan. İkisi arasında bir köprü kurmak gerek; gerçeklerin sağlam temelleri üzerine, umudun rengarenk çiçeklerini ekebilmek. Çünkü gerçek mutluluk, yalanların sığ sularında değil, hakikatin derin denizlerinde saklıdır.

Gerçeklik varsa mutlulukta vardır rol yapan kendini kandırır.