En çok neyin kavgasını veriyorsun?

Kendi huzurumun kawgasını veriyorum..
Kimseye yaranmak zorunda olmadığımı, bazen 'hayır' demenin de kendime evet demek olduğunu yeni yeni öğreniyorum. Sınırlarımı çizmek, kalbimi hak etmeyene açmamak, sesimi kısmamak için uğraşıyorum.
Beni yoran değil, tamamlayan insanlar istiyorum hayatımda. En çok da kendimi kaybetmemek için sawaşıyorum..

En çok, kendimi anlatabilmenin kavgasını veriyorum. Sessiz kaldığımda yanlış anlaşılıyorum, konuştuğumda ise ya fazla geliyor ya da eksik. Kimseye kendimi ispatlamak gibi bir derdim yok aslında, ama yine de içimde hep bir “anlatabilme” çabası var. Belki de en çok, içimdeki sessizlikle dışımdaki kalabalığın çatışmasını yaşıyorum.

Yanlış mı düşünüyorum diye kendimi sorguluyorum yapacağım şeyden eminim ama yanlış mı acaba diye içimdeki sesle kavga ediyorum