Birine dost diyebilmeniz için ne kadar süre tanımış olmanız gerekiyor?

Arkadaş bile demiyorum kolayca ki dost kategorisine dahil edeyim. Bunu da zamanla değil samimiyetle paylaştıklarının derinliğiyle yapabilirsin. Pek çok insanla tanıştım ama pek azı hafızamda ve hayatımda etki bıraktı. Olumlu olumsuz fark etmez beni bugünkü beni getiren herkese bir teşekkür borçluyum ve bu da onları arkadaşım yapar mesela. Ama hayatımda oldukları zaman değil. Her şeyin bir zamanı var ama dostluğun derinliği de zamandan çok çabaya bakıyor.

Bence bunun süreyle alakası hiçbir zaman yok. Ben arkadaşlarımın gerçek yüzünü hep bir olay yaşanınca anladım.

Biriyle uzun zaman geçirirsin ama tek bir olayda sana nasıl baktığını, seni gerçekten dost yerine koyup koymadığını anlarsın.

Diğeri neden kesti bilmiyorum, öylece gitti…

Bir başkası şehir değiştirdi, o da zamanla uzaklaştı, yazmadı.

Zaten başka da yakın bir arkadaşım yoktu.

Galiba anladım ki dostluk sadece “konuşmak” ya da “görüşmek” değilmiş.

Zor zamanında yanında olmayan, sevinçlerine ortak olmayan biri dost değilmiş.

Gerçek dostluk, karşılıksız ilgide, sessizce yanında olmada, laf değil hâl göstermekteymiş.

Süre değil, samimiyetmiş mesele. Ve bazıları hiç dost olmamış, biz öyle sanmışız sadece.