Erkek gibi erkek kaldı mı?

O tarz insanlar genelde içine kapanık ya da gerekli atılganlığı gösteremediği için günümüz zibidilerine kıyasla "beni aşar ben beceremem" mentali ile öz güvenlerini gereğinden fazla düşüren kişiler.
Şahsen bu tarz şeyler umrumda değil sürekli bir istek&duyusal boşlukta olmak beni gereksiz tüketir yaşım zaten genç önceliğim geleceğimi oluşturmak yani "şimdi ki zamanda eyleme geçmek" kendime yatırım yaptıkca akış yolunu bulur. Benim gözümde sevgili olmak evlilikten farksız evlilik resmi adı sadece. Sonuçta evleneceğim insan benim en iyi arkadaşım ve çocuk kalacağım kişi olacak. Evlenemesem bile kendimi kasmam önemi yok kendime yetebildikten sonra hayat zaten düşünce yönetimi ve o düşüncelere verilen tepkilerden ibaret
"Biraz zaman geçsin her şeyi unutacaksınBiraz zaman geçsin her şey seni unutacak”

Kadın gibi kadın kaldı mı? Aldatmayan , maddiyata fazlaca değer vermeyen , sevilmenin kıymetini bilen , anlayan , sadık kalan ve bencil olmayan bir kadın da kaldı mı. Bakıyorsun tüm kalbinle seviyorsun , bir kötü kelam söz etmiyorsun ama sırf maddi durumun kötü diye hemen iletişim kesip başkasına koşuyor. Karakter ne kadar önemli değil mi? Ama işte karakteri olan da parasız olunca hiçbir kadın bakmıyor.