Hayatın içinden neşesini, yarınların ümidini çıkarmışlar gibi hissi sizi de sarıyor mu?

Sadece kendime bakarak demiyorum, bu aralar keyif nötürdeyim (buna da şükür ediyoruz, keyifsizlik hayatımızı coğrafyamızı sarmış durumda ) buna bile üzülmemek elde değil.
Çevremdeki tanıdığım veya tanımadığım insanların hayatlarından neşesine geleceğine çökülmüş sanki ülkece sürekli uçurumun kenarında gibiyiz her an her şey olabilecek gibi kötü bir koşullardayız. Ülkecek anksiyete içinde bile olabiliriz. (herkes değil büyük kesimde özellikle çoğunlukla gençlerde amaçsızlık içinde yaşıyoruz. Uzun süreli planlar yapmayı bıraktık artık yarınlar belirsiz.. off off çok dertleniyorum nasıl yoluna girecek ümitsizliğin eksi zirvesindeyiz.