Bir şeyin var olduğunu veya olmadığını söyleyebilmemiz için neyin doğru olması gerekir?

Bir şeyin var mı yok mu olduğunu söyleyebilmek için, önce o şeye dair bir gerçeklik hissin olacak. Gözünle görmen şart değil ama ya dokunursun, ya yaşarsın, ya da içinde bir yerde “bu doğru” dersin. Mesela yağmur yağıyor mu? Camdan bakarsın, görürsün. Var dersin. Ama diyelim biri seni seviyorsa ama göstermiyorsa... o zaman “var mı yok mu?” sorusu başlar işte. Orada da sezgine, yaşadıklarına, hissettiklerine bakarsın. Ama kafandan uydurduğun bir şeyi “var” diye ortaya atarsan, kimse inanmaz. Çünkü tek başına hissetmek, bazen yetmez. Dayanak lazım. Gerçek bir iz, bir etki, bir his. Yani bir şeyin var olduğunu ya da olmadığını söylemek için, en azından içinde bir yerin “evet bu gerçek” demeli. Ama sadece hisle de olmaz her zaman. Bazen yaşanmışlık, bazen gözlem, bazen de başkalarının gördüğü bir şey destekler seni. Yoksa herkes kafasına göre “şu var, bu yok” der durur. Ama gerçek, hisle beraber gelen iz bırakır. Ve o iz, işte sana “bu var” ya da “bu sadece kafanda” dedirtir. Kısacası: İçinle, aklınla ve yaşadıklarınla bir araya geliyorsa, o şey gerçektir. Gerisi sadece ihtimal.