Kendine cevabını bildiğin hangi soruyu sormaya cesaret edemiyorsun?

Neden bu kadar yalnızsın?
Neden seni gerçekten seven yok?
Neden insanlara rol yapıyosun mutlu gibi davranıyosun?
Bu üç soruyu hiç cevaplayamıyorum içimde. Aslında yalnız değilim arkadaşlarım var ama hiçbirini dost göremiyorum.

Özel bir çocuk olan oğlumun belki hiç konuşamayacağını ve farklı olacağını biliyorum. Ve o yüzden daha iyi olacak mı acaba diye kendime sormaya bile korkuyorum.

Bazen yaptığım yanlışları neden yaptığımı bilmiyorum ama bazen onun vicdan azabını öyle bir çekiyorum ki yani yüzleşmeye korktuğum bazı konular var

Gerçekten yarının garantisi var mı sorusunun cevabını biliyorum yok ama yinede bu soruyu kendime sormaya cesaret edemem

Korkak mısın, aciz misin yoksa bağımlı mısın..

Kendimle barışık bir insanım sormadığım bir sorum yok..

Her sorumu cevapladım şuana kadar cevabını bildigim soruları sormayı bırakalı çok oldu

Şu anda öyle bir soru yok

Cesaret edemediğim bir şey yok