En sevdiğiniz severek yaptığınız hobiniz desem?

çünkü bence bir insanın hobisi, onun ruhunun hangi köşesinde huzur bulduğunu gösterir. Benim en severek yaptığım hobi kesinlikle **yazmak** olurdu ama öylesine kelimeler sıralamak değil; duygularımı, düşüncelerimi, bazen kimseye anlatamadıklarımı bir satırın içine sığdırmak. Yazmak benim için terapi gibi bir şey… Bir şey canımı sıktığında da, mutlu olduğumda da elim kaleme (ya da klavyeye) gider. Çünkü kelimeler insanın içinde sıkışan duygulara yön verir, onlara bir biçim kazandırır.

Bazen sadece bir fincan kahveyle otururum, pencereden dışarı bakarım; bir cümle gelir aklıma, o cümle başka bir düşünceyi doğurur, derken farkına varmadan sayfalar dolusu yazı çıkar. Yazarken zamanın nasıl geçtiğini anlamam. En güzeli de budur zaten — o an sadece sen, duyguların ve kelimelerin varsındır. Ama yazmanın dışında, **müzik dinlemek** de benim için ayrı bir tutkudur. Çünkü müzik de tıpkı yazmak gibi, insanın iç sesini dışa vurur. Ruh hâlime göre şarkılar değişir: bazen sakin bir akşamda caz, bazen enerjik bir sabahta rock, bazen de kalbim biraz kırılmışsa o derin, yavaş parçalar… Müzik bana hem huzur verir hem de duygularımı toparlar.

Bir de son yıllarda **yürümek** bana iyi geliyor. Kulaklığımı takıp, sessiz sokaklarda yürümek… Sanki kafamdaki düşünceler sıraya giriyor, nefesimle birlikte her şey sadeleşiyor. O anda hiçbir şey planlamam; sadece adımların ritmiyle dünyayı dinlerim. benim için en sevdiğim hobiler; yazmak, müzikle ruhumu beslemek ve sessiz yürüyüşlerde kendimi dinlemek. Çünkü bunlar bana sadece keyif vermiyor, aynı zamanda kim olduğumu da hatırlatıyor.

Yemek yapmak bir kültürdür diyorum