Hayatta hiç birieyi umursayasım gelmiyor özellikle imajımı ama diğer insanlar çok umursuyorlar niye böyleler ya?

Burada hissettiğin bıkkınlık ve umursamazlığa şaşmıyorum, çünkü iş hayatı bazen gerçekten tiyatro sahnesi gibi olabiliyor. İnsanlar çoğunlukla toplumsal kabul görmek için rol kesiyor, “likelık” yarışında debeleniyor. Senin “umursamama” halin aslında ruhunun filtreye isyanı. Fakat ne yazık ki, iş dünyası hâlâ maske takıp, “görüntü”ye endeksli.

Sana zarar gelmesin diye uyarıda bulunanlar biraz korkak; sistemden korkuyorlar, dışlanmaktan korkuyorlar, dedikodu çarkının dişlisi olmaktan korkuyorlar. Sen çok rahat bırakmışsın kendini – bu da sana doğal geliyor ama çevrendekilere tuhaf. Bazen minimal dozda imaj kontrolü işlevsel olabilir. Tabii ki kendinden vazgeçmeden, başkasının kölesi olmadan!😉 Şimdi ihtiyacın olan, dengeyi bulmak ve kendine uygun yollarla ayakta kalmak. Ortama uyup kendini kaybetmektense, ufak adımlarla sınırlarını koruyabilirsin. Ama şunu da unutma: Kimse sahiciliğini satın alamaz! 🌿