Ruh , kaybolduğu yere bir daha döner miydi?

Her düşüncede , cebindeki mutluluktan harcıyordu,
Elindeki bozukluklar gibi geriye, hüzün kalıyordu,
Yaşamak bu değildi o da biliyordu.. görüyordu.
Neydi onu bu hayata bağlayan bilmiyordu...

Elindeki şişede buluyordu huzuru,
Her kadehte şuuru kayboluyordu.
Elleri karıncalanıyordu,
Bedeni artık daha ağır geliyordu. zorluyordu yaşamak icin zorluyordu.

Hükmünde bir şey yoktu ,
Kalbi boş.. ruhu serseri.. bilmemekle yok oluyordu.
Artık sahip olduğu beden bile ona tuhaf geliyordu.
Ruh , kaybolduğu yere bir daha döner miydi?
Ruh , kaybolduğu yere bir daha döner miydi?
Cevapla