İnsanların Laflarını takmamaya ne zaman başladınız?

Şimdiki yaşımda başladım diyebilirim, hakkıyla şimdiki yaşımda.. Tabii ki çimentosunu da evvelki yaşlarda adım adım attık lakin şimdiki yaşımda daha çok oturdu, ben çok sevdim şimdiki yaşımı,33 ne güzel geldin bana🎈Benim huzurum yerinde olduktan sonra itin, köpeğin ne dediğinin mahiyeti yok, bazıları beni yendiğini sanıyor ya gülüyorum onların zavallılığına, yahu ben savaşmıyorum ki kendileriyle, savaşmayan kişiyi yenemez hiç kimse, evvelden şöyle bir mallık yapardım, bana kötülük yapmak isteyen sinsiyi gizli gizli takip ederdim, sonra çok sevdiğim yazar Serhat Yabancı Beyefendi ''bakmazsanız görmezsiniz''demişti kendisine yöneltilen bir sual karşısında, ah şu Serhat Yabancı'nın soyadı yabancı lakin duygularımıza hiç yabancı değil , onun yazdığı kitaplar sayesinde, çektiği kişisel gelişim videoları sayesinde ben de kendi duygularıma yabancı olmadım, neyin içinde olduğumu, aslında neyle cebelleştiğimi gördüm , kendimi gördüm , anladım kendimi ve Serhat Yabancı'yı dinledim, kötülüğümü isteyen o İrini, yılanı layık olduğu yerde, layık olduklarıyla bıraktım ve hiçbir şekilde bakmıyorum, görmüyorum, etkiye tepki vermiyorum, hayatımdan attım , fırlattım, bu kadar tepki kâfi, ben sadece sevdiklerimi takip ederim, gayrısı umurumda değil, sinsi fesat yalakaların o pis gözleriyle bakmıyorum kendime, bazılarından midem bulanıyor, midem bulanarak, tiksinerek, saygı duymayacak izliyorum onların zavallılıklarını, nasıl kendilerini küçük düşürüp küçücük kalıyorlar, ben haysiyetli kişileri ciddiye alırım, kendi nefsine hakim olanları değil , düşmanı da olsa bir kişiyi bütünüyle değerlendirenleri ciddiye alırım, ben de kötülükler yaptım, bel altı vurdum , haksısızım, günahkarım lakin beni bu hale onlar getirdi, tabii ki bu durum beni haklı kılmıyor, kılmaz lakin aynı hatayı yapıp üstelik cahilliğinden de değil , aynı hayatı , benzerini belki de daha fenasını yapıp beni eleştiren pislikler var , ben nasıl böyle b. okları ciddiye alayım ki, gücünün yetmediği kişiye kin tutmamayı tercih eden yalakaları ciddiye alamam, it ürür kervan yürür, ben kendimle hesaplaştım, kendimi anladım, kendime kızdım, kimse beni benim gibi tanıyamaz, çünkü ben kendimi tanımak için çok uğraştım, ancak kalp gözüyle bakan, adaletli, empati yapan, tarafsız değerlendiren kişiler beni anlar, pis gözlerle bakan da beni günah keçisi ilan eder, sahiden kötü birisi olsam da günah keçisi ilan etseler kabul de, şunu içtenlikle söylüyorum ki ben kötü bir insan değilim , kim bana nasıl bakıyorsa kurban olduğum Rabbim de o kişiye öyle baksın, ben kendimi biliyorum ya bu bana yetiyor, kapatırım kapımı, hayatıma almam, numarasını silerim, barışmam, hayatıma bakarım, hayatımı yaşarım, kukla ve manipüle edilen zavallı kişileri önemsemek yerine ya onlara acırım ya da tiksinirim, ağzı olan herkes konuşur, ben bu hayatı bahtiyar tamamlamak istiyorum, çünkü hayat çok güzel ve benim de kendimi üzmeye kuklalar, yalakalar, ikiyüzlüler için üzmeye hiç niyetim yok doğrusu☺️

İnsanların lafını takmamaya tam olarak ne zaman başladım bilmiyorum ama canımın gerçekten çok yandığı bir dönemde oldu bu.

Herkesin lafı vardı ama kimse yanımda yoktu.

O zaman dedim ki benim canım yanarken susanların şimdi konuşmaya hakkı yok. Sonra yavaş yavaş umursamamaya başladım.

Hâlâ bazen takılıyorum ama artık onların sesinden çok kendi iç sesimi dinlemeyi seçiyorum. Rahatlatıyor insanı:)