Kendi iç dünyamda bazı olup bitenleri anlayamıyorum?

hayır öyle değil, nedenini bilmiyorum neden böyleyim, böyle hissetmeyi kimse istemez zaten herkes mutlu olmak ister. Ben sadece ne yapacağımı bilmiyorum, bu hissler neden beliriyor bana ne söylemek istiyor anlamıyorum. Bir şeylerden zevk alayım yaptıöım işlerden ama sanki o zaman orada değilmişim gibi izliyormuşum gibi oluyor tat alamıyorum.

anlamadım.

Sorulacak türden soruysa sor, başkasının özel hayatını kapsıyorsa sormasanda olur.

zaten hayatın kendisi döngüsel, döngüsel yaşamıyorum böyle olduğunu düşünmüyorum ama bir çoğunun şikayet ettiği dertlendiği hayatı yaşayıp şikayet etmediğim olmuştur.
Bu hissler gelince sadece düşünüyorum çözüm arıyorum başka ne yapabilirim?
İlk olay sadece kendime karşı yaptıklarım kendime acıma duygumu kaybedip beyinsiz cahiller gibi davranmamdı, tabi eskiden iyi biri olduğumu düşünmüyorum eden bulur misali, ne yaptıysam kendime yaptım.

anladım, aslında haklılık payın var , geçmiş dönemlerde aslında çok katı biriydim ve yaptığım şeyler için kendimi cezalandırıyordum (yaşadığım topluma ayak uyduruyordum), yanlış yapma korku duygusu fazla baskın bende ve belkide bu yüzden kaygılanıyorum bilmiyorum. Bu hissetiğim duygular bir çok birikmiş negatif duyguların kendini belli etmesi gibi farkına varmam için yüzeye çıkıyor gibi.

Bu ikiyüzlü toplumda maske takmadan olmuyor, tabi ben çoğu zaman kendim olmaya çalışıyorum ve bazen sahte olarak gülmeye çalışıyorum asık suratlı insanlar sevilmiyor diye

tabi bu sevilmek değil, sözde öyle söyledim zaten. Hangi halimle sevildim? Asık suratlı ve şikayet eden halimle mi? hayır sevilmedim bu halimle bir tek ailem azdan çoktan dinledi beni başka kimse. Diğer halimi soruyorsan hayır o halimlede seviımedim sadece insanlarla iletişim kurmakta yardımcı oluyor insana. Şikayet etmeyi seven biri değilim ama yanlışları da söylerim bazen.

Bilmiyorum, huysuz biride oldum zamanla bu bana zarar vermekten başka br şey yapmadı. Kötü düşünceler ve isyan etmekle bağırıp çağırmakla elime bir şey geçmedi. Kendimle ne kadar barışığım değilim söyleyemem ama neden böyle hissetiğimi çözmeye çalışıyorum.

yazıyor profilde.

özel hayatım hakkında ve kişilerle bağlı konuşmak istemiyorum. Zarar verdi derken kendi sinirlerimi bozdum anlamında söyledim, çünki ne kadar öfkelensem bu bana zararlı başkasına değil. Tabi biriken öfkeyi içte tutmamak söyleniyor ama insan kırıcı olabiliyor böyle durumlarda ve bu sorunlar yaratıyor.

tamam teşekkür ederim sohbet ve yardım amaçlı yorum için. Umarım bu durumu çözme fırsatım olur zamanla.

bir şey başardığımı sanmıyorum

bir kaç defa psikolog yanında oldum hatta ilac bile içtim depressyona karşı bu olayları yaşamadan öncede iyi durumda değildim bunları yaşadıktan sonra tamamen koptum dünyadan.

Aslına bakaraan ben çoçukken aşırı hassas biriydim ve alınganlıkta vardı, mantıklı gelecek seçenek bemce aşırı mantıklı düşnüyorum ve mükemmel olmasını istiyorum ve hayat öyle işlemediği için ben ne yapacağımı bilmiyorum. Bu hayat mükemmel değil ama insanı mükemmel ve yanlış yapmamaya zorluyor sanki

hayır kendimi mükemmel biri olarak görmüyorum verdiğim ilk yanıttan zaten belli olmuştur bu sanırım tabi eskiden mükemmeliyetçi biriydim fazlasıyla şimdi değil. Sadece bir az adapte olamıyorum bu değişen dünyaya her şey sanki çok hızlı değişiyor ve beklenti çokmuş gibi (sanki geçmişte kalmışım gibi ayak uyduramıyorum) ve bu dünya ve toplum insanı mükemmel olmaya zorluyor gibi geliyor bana, yaşadığım ülke için bunu söyleyebilirim. Örnek vereyim bir işe giriyorsun sana uygun olmuyor terk ediyorsun ikinci işindende ayrılıyorsun başka işe başvuruyorsun neden ayrıldın hemen sorgu sual başlıyor ve işe alınmıyorsun çünki daha önceki işi beğenmeyip ayrılmıştın.

Teşekkür ederim yardımcı olmaya çalıştığınız için, umarım illeri dönemlerde çözerim bu diyguların neden açığa çıktığını.

boşvermiyorum neden boşvereyim? iç dünyam karanlık değil sadece benden anlayış bekliyor.