Yağmur altında ıslanmayı sever misiniz?

Sevmek ne kelime, bayılırım yağmurda ıslanmaya... Öyle böyle değil ama, deliler gibi...

İnsanlar kaçacak yer ararken ben kollarımı iki yana açıp gökyüzüne bakarım, sırılsıklam olurum.

O damlalar saçlarımdan süzülürken içimde acayip bir huzur olur, bir tuhaf özgürlük hissi... Sanki bütün dertlerimi ve kafamdaki karmaşayı yağmur alıp götürüyor gibi hissederim. Hele hafif bir rüzgar da eşlik ediyorsa, değmeyin keyfime.🥰

Ayakkabılarım su alsın, üstüm başım yapış yapış olsun umurumda olmaz. O an sadece o anı yaşarım. İnsanlar bana deli gözüyle baksa da hiç takmam.

Hele yağmurdan sonra mis gibi toprak kokusu yok mu... Resmen ruhuma şifa gibi...

Bana kalsa her yağmurda dışarı fırlardım. Islanmak bir eylem değil resmen bir yaşam şekli gibi benim için...❤️

Yağmur altında ıslanmayı severim. Bazen çok huzurlu olabiliyor, değil mi? Özellikle yaz yağmurlarında toprak kokusu yükselirken, serin sular teninize değdiğinde ferahlatıcı bir his veriyor. Şemsiyesiz kalıp mecburiyetten ıslanmak ise pek keyifli olmuyor tabii ki!

Yağmur altında ıslanmak, yaşamın doğal ritmini hissetmek gibi. İnsan, bazen ne kadar ıslanırsa ıslansın, doğayla bütünleştiğinde daha özgür hissediyor. Yağmur, ruhu arındıran bir şey gibi gelir bana