Duygularımızı seçebilir miyiz, yoksa onlar başımıza mı gelir?

Bence duygularımız, tamamen bizim kontrolümüzde olmayan, aniden ortaya çıkan bir şeyler gibi hissedilebilir, ama aynı zamanda onlarla nasıl başa çıkacağımız ve onlara nasıl yanıt vereceğimiz konusunda bir dereceye kadar kontrol sahibiyiz. Yani, duygular başımıza gelir, evet, ama onlara nasıl tepki vereceğimiz, onları nasıl yönetebileceğimiz bizim elimizde.

Mesela, öfke ya da üzüntü gibi güçlü duygular hemen kendini gösterir, bunları hissedebiliriz. Ama bu duyguların ne kadar süreceği, onları nasıl deneyimleyeceğimiz ve bunları hangi şekilde dışa vuracağımız biz farkında olmasak da bilinçli bir şekilde seçilebilir. Bu duyguları baskılayabiliriz ya da kabullenip, doğru şekilde ifade edebiliriz.

Öte yandan, sürekli olumsuz düşünceler içinde olmak ya da kendini kötü hissettiren bir durumu sürekli büyütmek, duyguları sürekli tetikleyebilir. Ancak bunlara bakış açımızı değiştirebilir, onları dönüştürme yolunda çaba sarf edebiliriz. Mesela bir konuda haksız yere öfkelenmek yerine, durup derin bir nefes almak ve durumu sakinleştirip anlamaya çalışmak, duygusal tepkilerimizi kontrol edebilmek anlamına gelir.

Duyguların tamamen “kontrol edilemez” olduğu bir yerde de, bunları yaşamaya izin vermek, kabullenmek ve kabul etmek aslında bir çeşit kontrol şeklidir. Sonuçta duygular bir noktada yaşanır, ancak onları yönetebilmek, onları anlamak ve onlarla ne yapacağımıza karar vermek, büyük ölçüde bizim tutumumuza bağlı.

duygularımı seçemem. kimse seçemez