Eğer kalbin bir mektup yazsaydı, şu anki “sen”e ne söylerdi?

Sana ne oldu demekle başlardı belki… Çünkü bir zamanlar en ufak hissi bile heyecanla taşıyan sen, şimdi duygularını susturmayı öğrenmişsin. Yoruldum derdi, yükünü taşıdığın suskunluklardan, görmezden geldiklerinden, sadece güçlü görünmek uğruna kendinden vazgeçişlerinden… Artık bir tebessümde huzur, bir dokunuşta güven aramıyor gibisin. Kendine duvarlar örmüşsün, sanki hissetmek bir zayıflıkmış gibi. Ama ben hâlâ atıyorsam, hâlâ sızlıyorsam, içinde umut kalmış demektir. Lütfen beni unutma, çünkü ben senin en gerçek yanınım. Ne kadar saklasan da, en çok seni sensizliğe kaybetmekten korkuyorum.

Sevgili Ben,

Şu an bu satırları yazarken içimde garip bir sıkıntı var. Biliyorum, sen de hissediyorsun. Omuzlarındaki omuzluklar biraz ağırlaştı sanki, değil mi? Koşturmaktan, yetişmekten, her şeye cevap vermeye çalışmaktan yoruldun. Biliyorum, güçlü görünmek istiyorsun, her şeyin üstesinden gelebilecekmiş gibi durmak istiyorsun. Ama ben senin içindeyim ve biliyorum ki bazen o maskenin ardında yorgun bir kalp atıyor. Unuttun mu o ilk heyecanları? O içini ısıtan gülümsemeleri, sebepsiz neşeyi? Sanki bir süredir onları pek misafir etmiyoruz. Belki de kapıyı yeterince aralamıyoruzdur onlara. Bak, ben hala buradayım. O ilk günkü gibi atmıyorum belki, biraz yıprandım, kabul ediyorum. Ama hala aynı ritimde, senin için atıyorum. Sadece bazen ritmim biraz yavaşlıyor, sanki dinlenmeye ihtiyacım var gibi. Belki senin de biraz yavaşlamaya ihtiyacın vardır, ha? O çok sevdiğin kahvenin kokusunu hatırla. Ya da o huzur veren müzik parçasını. Bazen kendine küçük molalar vermeyi unutuyorsun. Oysa o küçük anlar, benim de nefes almamı sağlıyor. Bir de o derinlerde sakladığın hayaller var ya? Onları tamamen unuttuğunu sanma. Ben hala onları hatırlıyorum. Onlar için ilk günkü gibi heyecanlanıyorum. Belki onları yeniden gün yüzüne çıkarmanın zamanı gelmiştir? Tozlarını silkeleyip onlara doğru bir adım atmanın? Unutma, sen değerlisin. Olduğun gibi, şu anki halinle de. Mükemmel olmak zorunda değilsin. Hata yapmak da insan olmak da güzeldir. Kendine karşı biraz daha nazik olmaya ne dersin? Benim gibi, senin de biraz şefkate ihtiyacın var.