Özgüvenli misiniz?

Evet, özgüvenliyim. Ama bu noktaya bir anda gelmedim. Eskiden kendimi başkalarıyla kıyaslayan, onların onayına ihtiyaç duyan biriydim. Zamanla fark ettim ki özgüven, başkalarının sana ne dediğiyle değil, senin kendine ne söylediğinle alakalı. Kendimi tanıdıkça, sınırlarımı gördükçe, başarısızlıklarımdan ders aldıkça içten gelen bir güven oluştu. Mesela bir topluluk önünde konuşmak benim için eskiden kâbustu. İlk deneyimimde sesim titremişti, ellerim terlemişti. Ama sonra tekrar denedim. Hatalarımı kabullendim, çalıştım, kendime güvendim. Bugün aynı sahnede kendimden emin bir şekilde konuşabiliyorum.

Özgüven benim için "her şeyi biliyorum" demek değil, "bilmesem de öğrenebilirim" diyebilmektir. Aynaya baktığımda gördüğüm adamı tanıyorum; zaaflarını da, güçlü yanlarını da biliyorum. Samimiyetimden, dürüstlüğümden, kendimi sürekli geliştirme çabamdan besleniyor bu güven, özgüven bir kıyafet gibi giydiğim değil, içimde taşıdığım bir duygu. Hayatın her alanında ayakta durabilmek için buna ihtiyacım var ve onu kendim inşa ettim

.