Kendi hayatı sıkıcı olan insanlar başkasının hayatına fitne sokarak mı tatmin oluyor sizce?

Hayatını kendi içsel değerleri üzerine kuramamış, kendi sessizliğinde huzur bulamamış insanlar ne yazık ki başkalarının hikâyelerine yönelirler. Ve evet, bu yönelme çoğu zaman yapıcı değil, yıkıcı olur. Çünkü kendi içindeki boşluğu dolduramayan biri, başkalarının mutluluğuna, başarısına ya da dinginliğine tahammül edemez. Fitne, bu ruh hâlinin dışa vurumudur.

Bir insan başkalarının hayatına fitne sokuyorsa, orada acı vardır. Orada bastırılmış arzular, başarısızlıklar, görülme isteği, sevilmeme korkusu, değersizlik duygusu yatar. Ve bu insan, başkasının huzurunu bozarak kendi kaosuna ortak arar. Onun için bu bir tatmin değil, bir yardım çığlığıdır. Ancak sesi karanlık yerden geldiği için tahrip edicidir.

Gerçek tatmin; başkasının hayatına zarar vermekte değil, kendi iç bahçesini yeşertmekte yatar. Hayat bir aynadır. Başkalarına ne yayarsan, aslında kendi içine de onu çağırırsın. O yüzden her insanın dönüp kendi iç dünyasına bakması gerekir. Başkalarının ışığını söndürmek yerine, kendi içindeki kıvılcımı aramalı. Çünkü gerçek liderlik, içsel uyanışla başlar. Ve iç huzuru olmayan biri, asla başkasının hayatında güzel bir iz bırakamaz.