Neden herkes düşünmeyi ve sorgulamayı bıraktı?

Hiç düşünmemek mi çare yani? Bu kadar yüzeyde yaşamak da ne bileyim. Hep kafa açmaktan bahsetmiyorum bu arada. Güzel derin muahbbetler, tatlı fikir çatışmaları, ufuk açan perspektifler. Bunlar ihtiyaç değil mi?

Tamam ama yalnızlaştık. Bir agacın gölgesinde oturup felsefe yapamayacak, çetrefilli çümlelerle zihnimizi gıdıklamayacaksak, entelektüel birkimimizi paylaşmayacaksak daha ne kaldı. Büyül eksiklik be

Evet kendine yetttiğini tahmin edebiliyorum.😉 Fikirlerini paylaşmak farkli ve donanımlı bir zihni keşfetmek isteği. İnsana özgü güçlü bir dürtü. Bunun eksikliği sorun gibi. Elbette kendimize yetebilmemiz de çok değerli 🫠

Ben genel olarak insanların derinlikten kaçınmalarını sürekli yüzeysel yaklaşımlarla hayatın asıl anlamını bilinçli bilinçsiz kaçırdıklarından yakınıyorum. Çünkü insanı insan yapan şey zihninin sınırlarını keşfetmek ve aşmak için çabalamaktan ibaret. İnsanız ve sosyal varlıklarız. Bunu tek başına sürdürmek ve daha yaşanılabilir veya katlanılabilir kılmak için başkalarına da ihtiyacımız var. Onların fikirlerine, perspektiflerine. Bence bu çok değerli. Bundan beslenmek. Veya bunu beslemek.

Sosyal olmak içinnbir insana ihtiyacım yokkk! Güzelmiş 🫠😉

Kafası çizık olmak bir ayrıcalıktır ya 😅