Neyin üstünde olmayı seviyorsunuz?

En çok kendi duygularımın üstünde olmayı seviyorum. Çünkü insan ne zaman hissine yenilirse, yönünü şaşırıyor. Öfkenin, kırgınlığın, heyecanın ya da özlemin altında kalınca kararlar bulanıklaşıyor. Ama içimde fırtına koparken bile bir adım geriden bakabildiğimde, işte o zaman gerçekten kendim oluyorum. Kalbimi susturmak değil mesele, ama onun söylediklerini aklımla tartabilmek… o dengeyi kurabildiğimde, ne söylenen söz yıkıyor beni, ne de gelen bir gülüş fazlasıyla havaya uçuruyor. Ayakta kalmak için bazen duygularının değil, duruşunun üstünde olman gerekir.