Eltim neden yapıyor böyle benim hatam ne?

Merhabalar. Şu an 5 yıllık evliyim, eltim ise 7 yıllık evli. Ben evlendikten yaklaşık 1 ay sonra doğum yaptı. Neredeyse hep yanında oldum, ilk çocuğunu büyütene kadar. 3 katlı bir binada yaşıyoruz: altta kayınvalidem, ortada ben, üst katta ise eltim oturuyor. Neyse... Ben çocuk sahibi olabilmek için tedaviye başladım. Uzun süren bir süreçti. Aylar sonra tüp bebek denedim. O süreçte eltim 15 gün boyunca hep geldi, evimi süpürdü, benimle ilgilendi. Daha sonra hamile kaldım ama kayınvalidem yardıma gelmedi. Eltim, "yardım edeyim" dedi ama yaptırmadım. Kayınvalidem ve bekar olan görümcem yapsın istedim. Sonuç olarak, hamileliğimin 2. ayında düşük yaptım. Eltim ikinci çocuğuna hamile kaldı. Ben ona, “Ben hamile kalmayı düşünüyorum, sadece adetliyken gelir evini temizlerim,” diyordum. Gerçekten de 9 ay boyunca her ay bir kez temizliğe gittim, adet olduğum dönemlerde. O doğurduktan sonra ben yeniden tüp bebek tedavisine başladım. Üst katımda oturmasına rağmen, yumurta toplama işlemi olduğundaki bu işlem narkozla yapılır ve kasıklarım çok ağrır 3 gün boyunca yanıma uğramadı. Telefonla sadece “ne yaptın?” diye sordu. 3 günün sonunda, beni ziyaret etmesinin sebebi, büyük kızını kursa götürmek için küçük çocuğunu bırakacak yer aramasıydı. Sadece 5 dakika da olsa uğramadı. Oysa hamileyken, tedavi sürecindeyken ben onun hep yanındaydım. Biz eşimin tarafında en küçük işlemde bile kim olursa olsun yanına uğrarız, yanında oluruz. Ben onun çocuklarını büyütürken hep manevi olarak yanında bulundum. Ama o, sonrasında bana hiçbir şekilde yardımcı olmadı. Sonrasında iki kez daha tüp bebek yaptım, yine yanımda olmadı; sadece telefonla sordu Mahalle olarak hepimiz yakınız. Kendi tarafım, eşimin tarafı, eltim ve biz hep aynı mahalledeyiz. Eltim annesine gidiyor, en fazla 3 sokak ötede. Yürüyerek 7-8 dakika sürüyor. Büyük kızının kursu için beni arayıp “alır mısın?” diyor. Ama kendi annesindeyken almıyor. Ben neden alayım ki Sadece kursa iki sokak daha yakınım diye mi stanbulda bizden küçük bir görümcem var. O geldiğinde eltim hep onu kahvaltıya ya da kahveye çağırıyor. Ama beni hiç çağırmaz. Görümcem beni arar, “Yenge sen de gel,” der. Eltim aramaz. Sonra kendi kendime dedim ki: “Biz aynı binadayız, neden davet bekliyorum ki?” Yine de giderdim. Geçenlerde eltim, “5 dakikada olsa çocuğuma bakar mısın?” diye aradı. Açmadım. Çünkü o, çocuklarını doğurduktan sonra bana şöyle yardım ederim, böyle yardım ederim demedi. Hamile kalmadan önce derdi ama yapmazdı. Bazen milletin yanında da lafta yardım edeceğini söylerdi, ama yalnızken de yapmazdı. Ben de diyorum ki: “Yapmayacaksan söyleme.”O gün, görümcemi kahvaltıya çağırdım. Eltime söylememiştim ama diyecektim. Görümcem tam bana çıkarken eltimle karşılaşmış. Görümcem, “Sen de gel,” demiş eltime ama eltim “İşim var,” demiş, gelmemiş. Ben sonra aradım, “Gel,” dedim. “Bebeği uyutacağım, sonra gelirim,” dedi. Anladım ki triplendi. Sonra görümcemle konuştum. “Gördün mü?” dedim. “Kendisi seni arar ama beni aramaz.” dedim. “Sen ararsın, ‘Yenge sen de gel,’ dersin. Ama o ev sahibiyken beni çağırmaz,” dedim. Ona rağmen yine de gitmeye çalıştım ama o gelmedi. Biz kahvaltıyı yaptık. Sonra geldi, hiçbir şey olmamış gibi davrandı. Akşam da eltime kahveye gitmiş görümcem. İlk defa eltim “Esralar burada,” diye beni aradı. Ama nasıl aradı? “Ne yapıyorsun?” dedi. Ben de dedim ki, “Eşim makarna istedi, onu yapıyorum.” O da hemen, “Görümceler burada, sana da gel diyecektim ama işin varmış,” dedi. Konuyu hemen kapattı. Normalde “Kocana yemeği ver, gel,” derdi. Ama görümcem İstanbul’dan gelince hep böyle yapıyor.