Aşk mı daha yorucu yoksa aşkı unutmaya çalışmak mı?

Aşk kalbi yoran değil kalbi besleyip büyüten bir duygudur
Hatta aşk aslnda bir duygu degl bir boyuttur yüksek portaldr en yüksek frekanstr
Aşkla birlikte ruhun zihnin dünyan değişir
Sen evrim gecirirsn kimliğin erir
Aşkın bir seyri vardır
Başı ortası sonu
Hepsinde farklı gelgitler dalgalanmalar yaşarsn
Ayrılıkta sevdaya dahildir diye şairler boşuna dememiş
Gerçek sevenler için ayrılık bile bir lütuftr
Aşk için acı çekmek bile ondan bir hatıradir
Aşkı unutmaya çalışmak gerçek yaşanmışlğı bastırmakr zihnin oyunudur
Unutmazsn sadece zamanla beynin eski yüksek tempoda reaksiyon vermeyi bırakır
Sen istesen de duyguların taze kalmayacak
O yoksa beyin alışma süreceğine giriyor
Bu aşama sancılı olabilir bu yüzden toparlanmak isterken aslnda yıprandığını hissettigin bir döneme geçiş yaparsn
Bu yüzden aşkın bana getirdiklerindense benden götürdükleri her zaman daha fazla oldu

Gerçek bir aşk varsa orta da şayet, yorucu da olmaz, unutmaya çalışmana gerekde kalmaz. Ortada ayrılık olması gereken durumlarda da büyük ihtimal yolunda gitmeyen şeyler sorunlar vardır ve o insanla beraberken o yolunda gitmeyen sorunlar daha çok yoruyor olmalı ki, aşkı unutmanın yorgunluğunu tercih edip ayrılıyoruzdur.

Bence aşk yorucu değil. Birine aşık olmuşsan ilk başlarda ayakların yerden kesilir, heyecanlı ve enerji dolu olursun, bir çok şeyi uçlarda, doruklarda yaşarsın ve bu inanılmaz keyif verir. Ama işte o aşkı unutmak zorunda kalmak kalbi yorar. O aşkın yasını tutarsın ve artık geride bırakırsın. Her ne kadar zor olsa da.