Başkaları için kendinizi ihmal edecek kadar fedakarlık yaptınız mı hiç?

Hem de o kadar çok yaptım ki , bir gün geldi hani kendimi ne kadar ihmal ettiğimin farkında oluşu yıkmadı beni. Beni yıkan şey , o kadar fedakarlık yaptığım insanların nankör oluşu , yaptıklarımı unutuşu ve değişmeleri oldu. Farkındayım artık her şeyin. Sadece yeni bir hayat için adım atacağım o başlangıca hazırlanıyorum. Değmezmiş. Kendimizden vermeye , kendinizi unutmaya , yıpratmaya ve fedakar olmaya değmezmiş. Bunu yaptıklarımı unuttuklarında anladım.

Eskiden çok yaptım ama sonra fark ettim ki kendimi ihmal ettikçe insanlar bunu fark etmiyor bile. Önceleri ‘fedakârlık’ gibi geliyordu ama aslında kendime haksızlık ediyormuşum. Elbette sevdiklerime destek olmayı severim ama artık sınırlarımı koruyorum. Çünkü insan önce kendine iyi bakmalı ki başkalarına da gerçekten faydası olsun. Kendini unutacak kadar fedakârlık yapmak, uzun vadede kimseye iyi gelmiyor."

İnanın hiç kimse hak etmiyor diyemiyorum, çabalıyorum ama insanın kendisine senin verdiğin kadar değer vermediğini görünce duruyorum, anlıyorumki boşa yoruluyorum.

Bazen durmak ve geriden bakmak iyidir diyorum