Çevre de nasıl tanınırsın?

Ama işte kimi iyi tanır kimi kötü mü demek oluyor bu 🤣

Farklı bir bakış açısı. Diyorsun ki ben kim bana nasılsa bende ona öyleyim. Kişileri kendilerine yansıtırım. O gözden kendini nasıl biliyorsa beni de öyle tanır. Aslında güzel bir yaklaşım. O zaman buradan içi dışı bir insan çıkarabiliriz. Yani sözünü esirgemeyen bir kişilik doğru mu.

Var öyleleri ya. Mutlaka çevremiz de daima öyleleri var ve olacaktır da. Çünkü , insanlar da çekememezlik var ya da nasıl söyleyeyim kolayca yalan konuşabiliyorlar. Dedikodu yapabiliyorlar. İftira atabiliyorlar. Veya kendilerince yargılıyorlar. Ben o yüzden pek çevrenin ne dediğine bakmam. Çünkü bunu yaşadım. Mesela bir arkadaş hakkımda kötü konuştu. Ve yaşanılan olay da ben onun orada olduğunun farkında değildim. Hani markete gittim oda oradaymış ve fark etmedim acelem vardı. Neymiş onu görmememzlikten gelip bir çikolata almamışım 🤣 adım 2 dakika da cimriye bencile çıkmıştı 😂ve bunu arkadaş ortamında kolayca dile getirdi. Arkadaşlarım da sert çıktı. Bende dedim ki bunca sene tanıyamamışsan bırak iletişim de kurmayalım dedim. Ama hani demek istediğim şey insanlar kolayca hemen düşüncesini değiştiriyor. Veya kolayca yargılayabiliyor. Hani derler ya binlerce sevap işle 1 gğnahın olsun o günah konuşulur tam da öyle.

Bu arada karakter analizinde ben iyiymdir. Sende de zaten dediğim gibi lafını esirgemeyen dobra kişilik var demiştim 😂

O kız. Hani şöyle oluyor aslında o market girmiş benim arkadaşım. Mahalleden. Neyse bende acil işim var bir şey alıp çıkıcam hızlı girip çıkınca onu da görmedim. Oda işte diyor hem görmemezlikten geliyor bir çikolata dahi almıyor diye. Sonra mahallede arkadaşlarla sohbet ederken gelip bunu söylüyor. Ya ben şöyleyim. Hani aklımdan geçeni yüzüne söylerim. Ve yalandan nefret ederim. Açık sözlüyüm. Ama bazen dışardan yanlış anlaşılabiliyoruz. Mesela kendinle alakalı olan bir şeyi anlatıyorum. Kendini beğenmiş bir tip olarak gözüküyorum. Oysa yaşanan bir şeyi dile getiriyorum.

Ya cimri olmak çok başka seviye. Veya bencillik. Şimdi ölümlü dünyadayız. Herkesin gönül ve göz perdesi bir yere kadar açılmıştır. Hayata bakış açının yönü önemli. Yardım etsek elimiz mi yorulur veya bir şey alsak bir şeyimiz mi eksilir. Ölümlüyüz ve bunun farkındayız. Tam tersine insanların bencilleştiği , kibirleştiği hatta saldırganlaşıp yalnızlaştığı dönemde , birlik ve beraberliğin aramanın sormanın sohbet etmemin samimiyetin istişarenin ve en önemlisi hal hatır sormanın ne kadar önemli ve bunların bir köşeye atılmamasından yanayım. Bir insana insan iyi gelir. Ama baktığımız da insanlar paylaşmıyor , insanlar insanlardan kaçıyor , arkadaşın bir şeye sahip olduğunda mutlu olmak yerine kibirleniyor , dedikodu yapıyor ve çok kolayca yalan konuşabiliyor. Şimdi şu dönem böyleyken ve biz bu dünyanın bir rüyadan ibaret olduğunun farkındayken neden vermekten paylaşmaktan gocunalım ki.

O yüzden artık kim nasıl geliyorsa bende ona öyleyim. En güzeli bu bence. Konuşursa konuşuyorum. Ararsa arıyorum. Umursamazsa umursamıyorum. Hayatımda bana iyi geliyorsa tutuyorum , yok hep dertle sorunla sıkıntıyla geliyorsa çıkarıyorum. En güzel seans bu bence. İnsana kendini tanıtmak.

Mesela volkan konak vefat etmiş. Sahnedeyken. Çok üzüldüm. Hani ölüm ne zaman gelir bilemeyiz. Ama ölecek gibi de yaşanmaz. Sadece doğru yaşamak önemli bence. Hani en çok şuna şaşırıyorum. Derler ya zenginliğine zenginlik kattı. Şu kadar mal değeri oldu. Öyle olacağına ben şu söze tabiyim. İnsanın ne kadar malı parası varsa bir o kadar da derdi vardır. Paylaş ki huzur bulasın. Hani şey gibi düşün mesela. Herkes yaşamıştır bu duyguyu. Anne babadan para alırken çekiniriz. Ama işe girip çalışıp onlara para verdiğimiz de evin bir ihtiyacını karşıladığımız da verdiği gurur ve huzur bambaşkadır. İşte ben bu sevinci yaşamak isterim hep. Ama baktığımız da insanlar almayı tercih ediyor.

Biraz farkındalık olsa insanlar da zaten herkes mutlu olacak. Ama işte iman gevşedikçe nefs azgınlaşırmış. Çok sebepler var. Ama insan işte paylaşmayı bilmeli. Bir de günümüz de aslında çocuklar örnek alınmalı. Fakat yetiştirenler olgun değil , dolayısıyla artık çocuklar paylaşmayı değil sahiplenmeui öğreniyorlar. Ama iştr ne bileyim konuşsan çok konuştu oluyorsun sussan neden konuşmuyorsun oluyor. Hani insanlar hep bir şey buluyor. Ama dediğin gibi mesela herkes paylaşsa ortada ne. Fakir kalır ne mutsuz insan

Akşam 7 de yorgunluktan uyuya kalmışım 12 de kalktım şimdi uyuyamıyorum 😂

Haklı olmakta suçtur 😂