Sen yorulduğunda nereye kaçarsın?

Kaçmam, içime çekilirim daha cok.

Insanlardan, seslerden, hatta bazen kendimden bile. Ama bir yer değil, bir his olur sığınağım. Bazen bir şarkının içinde, bazen bir cümlenin altında.

Ve evet, göründüğümü bile bile saklanırım. Çünkü bazı yorgunluklar yalnızca fark edilmeden dinlenir Cicek...

Yorulduğumda kaçacağım en iyi yer kendi içim. Sessizliğe, uzaklaşmaya, kimsenin bir şey sormadığı bir ana sığınırım. Bazen bir müzik açarım, bazen sadece uyurum. Ama en çok da kendimle baş başa kalıp hiçbir şey yapmak zorunda olmadığım o anları severim. Çünkü en iyi dinlenme, kimseye hesap vermek zorunda olmadığın yerde başlar.

Ben hiç kendi dışımda durmadım, yorgunsam kendimi yormuşumdur. "kendime yardım edemiyorum" robotu gibiyim ya