Varoluş takıntısı?

Olmuyor birakamiyorum çok istiyorum çıksın aklımdan ama cikmiyor dayanamıyorum artık

neden bu hayattayim diye mi düşünüyorsun nasıl bi düşünce tam olarak

bir gün bir anda bu dünyadaki ben hariç herkesin aslında yok oldugu tarzinda akıl oynatacak bir düşünce geldi ve ben ondan sonra bundan kurtulamadım gittikçe hayal gucum dahada bu düşünceyi dağ yaptı kafamda ve ilaca başladım geçti şükürler olsun normale döndü ve ben çok uzun süre sonra bir anda ilacımı bıraktım be bir kaç gündür bende bu dahada yoğunlasmis bir sekilde tavan oldu cikmiyor çıkaramıyorum o geldikçe ben o düşünceye inanıyorum istemsiz bir sekilde beynim kendi kendine yazıyor çiziyor anlayacağın büyük bir çıkmazdayim korkuyorum bu durumdan çok korkuyorum

ya ama oyleysek bile bu bişey değiştirmez töbe haşa belki sen şu an tanrısın biz senin kulunuz bunun gibi bisuru senaryo var hayal gücünün sınırı olmaz ki nolursa bile bişey değişmiyor şu an yaşıyor musun evet kalbin hissediyomu ya da beynin düşünüyormu evet bunlari göz ardı edemezsin

Ağlıyorum dayanamıyorum duyarsızlastim tepkisizlestim düşündükçe ailem bile yabancı gelmeye başladı iyice yalnız hissediyorum kendime asla şefkat gosteremiyorum beyin hep en kötüsüne odaklı