Sevilen insanlar çok mu şanslı?

Acaba hangi özelliklerinden ötürü seviliyorlar, kendileri olduğu için mi seviliyorlar yoksa popüler oldukları için mi, sahiden seviliyorlar mı, çünkü hakiki sevgi koşulsuz sevgidir, günahınla sevilebilmektir, düştüğünde de yanında insanlar olduğunu görmektir. Ben hiçbir zaman çok sevilen, en çok sevilen insan olmadım lakin her şeye rağmen annemin beni çok sevdiğini gördüm, hissettirmiyor sadece lakin çok seviyor beni, kendince seviyor, bunu derinden hissediyorum o hissettiremese de, kızgınım ona lakin onu da anlıyorum, sonra birisi daha var, o da beni çok sevdi, bana rağmen sevdi beni, benim kendime olan düşmanlığıma rağmen, düştüğümde onun o dost elini gördüm, şefkatli bakışlarını, kendim için de çok şanslısın kız diyorum, sevilen insanlar demeyelim de koşulsuz sevilen insanlar çok şanslı diyelim

Aslında bazen tam tersi oluyor çünkü sevgi tek başına işe yaramaz davranışlarına yansıtılmadığı sürece bir hikaye okumuştum yıllar önce çok hoşuma gitmişti. Gül ve su birbirine aşıktır , gül her zaman su seni çok seviyorum der

Su: Biliyorum gül , diye cevap verir. Bu günler hatta aylarca devam eder derken

Gül:( Yine ) Suuuu seni çok seviyorum, der

Su:( Kendini beğenmiş ve bıkmış şekilde ) Gül biliyorum ben de seni dedim, diye cevap verir. Bir gün gül hastalanır ve su doktor çağırır gül için yolun sonu gelmiş, doktor suya gül susuz kalmış, der

Su :Ama nasıl olur? Ben , ben ona her gün eriştim onu hiç bir zaman ihmal etmedim, der Doktor: Peki hiç başka türlü gösterdin mi sevgini? Dediğinde su her şeyi fark eder ama artık çok geç kalınmış pişmanlık kalmış geride Gül'ün boynu bükük su ise pişman olmuş

Bana göre, sevilen insanlar şanslı değil, sevilmeye değer bir şeyler yaptıkları için o sevgiyi kazanmışlar. Evet, bazen doğuştan gelen bir karizma ya da çekicilik insanı sevilen biri yapabilir ama gerçek sevgi, karakterle, insanın varlığıyla ilgilidir. Şans, belki birilerinin seni fark etmesini sağlayabilir ama uzun vadede sevilmek, tamamen senin kim olduğunla alakalıdır.