Yüzüne söylemeyi açık mısın?

Evet, söylemek istediğim bir şey varsa yüzüne söylemeyi tercih ederim. Dolaylı yollardan konuşmak, imalarla bir şeyler anlatmaya çalışmak bana göre değil. Doğrudan ve net olmak her zaman daha sağlıklı çünkü yanlış anlaşılmaların, gereksiz kafa karışıklıklarının önüne geçer. Tabii ki bunu yaparken kırıcı olmamaya, karşımdakini incitmeden açık olmaya özen gösteririm. Ama içime atıp rahatsız olmaktansa, doğru zamanı ve doğru üslubu bulup ne düşündüğümü açıkça söylemek bana daha mantıklı geliyor.

Açığım, yerine göre rahatlatıcı, bazen kavga başlatıcı, kimi zaman vicdan azabı verebilen, kısmen özgürleştirici, kısmen de kısıtlayıcı bir aksiyon. Benim şöyle bir inancım var, yüzüne gerçek vurulan kişinin yüzleşme zamanı gelmiştir, o konudaki dersini alması gerekiyordur, yüze vuran kişinin de görevi budur. Hayat öngöremediğimiz derslerden oluşan büyük bir sınav, gerçekleri görüp kabullenip, doğru düzgün seçimler yapmak elimizde, veya saçmalamaya aynı hatalara devam etmeye, gözlerimizi gerçeklere kapatmayı tercih ederek devam etmek te, yine bizim tasarrufumuzda. Boş verin gerçekleri söyleyen ve yüzüne gerçekler söylenen kişi olun. En kötü arada siniriniz zıplar, biraz bozulursunuz ama uzun vadede, kazanan siz olursunuz.

Ben herşeyi herkesin yüzüne söylerim zaten. Az buçuk tanımışsındır neler söyleyebileceğimi biliyorsundur. Ayrıca yüzüme söylemesini de isterim. Ona göre davranırım ve yaptığım yanlış varsa ona göre düzeltirim. Başkasından duymaktansa birinci elden duymak daha önemli bence.