Arkadaşsız kalmak?

Evet depresyon da var. Lisede bile sikca depresyona girerdim.

Evin icinde sosyalim, hatta evin temel tasiyim ( biraz mutevazilik). Oglak erkegi olarak disariya kapaliyim, bunun da etkisi var yasadiklarimda. Lisedeyken de boyleydim ama o zamanki cocuksu ruhum arkadas edinmemi saglardi, neseliydim. Liseden sonra sosyal hayat basta olmak uzete hatalarimi analiz edip degismek istedim ama bambaska biri oldum. Ailem de bazen bunu soyluyor.

Spora salonuna gidiyorum, disari cikiyorum. Tek de olsam etkinlil yapiyorum. Insanlarla tanisiyorum ama arkadas olmuyorum, o samimi adimlari atamiyorum. Gelmiyor icimdem

+ bu bahsettigim arkadas grubundan bagimsiz olarak baska arkadasim vardi, en yakin olan o cocuktu. O cocuk benimle arkadasligini bitirdi aciklama yapmadan. Konusma talebime cevap vermeyince saldım ben de. Belki ileride konusur da rahatsiz oldugu seyi söyler diye. Her neyse, liseden sonra benimle konusmayan eski arkadasim ile yukarida bahsettigim arkadas grubunun takilmaya basladigini duydum ve eski yakin arkadasa nefret duymaya basladim. Aslinda banane ama insan nefretini tutamiyor

Arkadasim var aslinda ama benim arkadaslik kavramim cok farkli. O nedenle bazi kisilere arkadas diyemiyorum. Sohbet ediyoruz mesela ama disarida gorusmeyiz, denk geldikce konusuruz. Hatta bunlardan biri bahsettigim bana kusen arkadasima cok benziyor tip olarak. Belki de o nedenle konusuyorum cocukla😅
Senin bahsettigin depresyon olayi kesin bu arada, dusundum ve emin oldum. Cunku eskiye gore fazla merhametli ve duygusal olmaya basladim. Fazla kafaya takmaktan oluyor

Insanlarla bir defa bile. sohbet edince rahatliyorum zaten de olumsuz ozellikleri gozume kolayca batiyor ve samimi olmuyorum. Kendimi degistirirken birkac tane kalici olabilecegini dusundugum hasar biraktim ve sanirim hayatimin sonuna kadar bana eslik edecekler.

Evet oyleler. Bakalim

Spora gidiyorum + disari cikiyorum hep. Yalniz olsam da tek basima bir sey yapamayacak kadar ozguvensiz degilim. Ama insanlarla tanismak da gelmiyor. Is geregi tanisiyorum ama arkadaslik kurmak istemiyorum. Cunku muhabettim sıkıcıdır. Samimi olamiyorum insanlarla. Liseden sonra asiri degistim, kendi hatalarimi farkedip duzeltmek isterken disaridan olumlu gorunen ama bir o kadar da zararli olan huylara sahip oldum. Uzun lafin kisasi bu saatten sonra arkadas grubu edinmem zor ( cok isterim, orasi ayri).