Atanamıyorum , evlenemiyorum nolcak böyle?

Birebir aynı şeyleri yaşayan biri olarak sizi anlıyorum hak da görüyorum ama ağlayarak hiçbir şey değişmiyor biliyor musunuz sadece zaman kaybı oluyor sadece belki birazcık içiniz rahatlamıştır diyor belki ondan sonra bir uyku çekiyorsunuzdur bilmiyorum ben öyle yapıyorum ama ağlamak yerine ya da birisiyle evlenip bir yola gireyim demek yerine Bir tertip kurup bir düşünce oluşturup güçlü bir kadın olma yolunda mutlu olarak yapabileceğiniz iş dalı oluşturarak yolunuza devam etmeniz daha mantıklı olmaz mı siz aynı durumda olan bir olarak ben bunu düşünüyorum ve böyle bir şey yapacağım çünkü günümüzde evlenmek de kolay bir şey değil…. aslında sizin gibi kızların kadınların ya da herneyse arayanı çok ama geri planda kaldığınız için görünmüyorsunuzdur ya da sizden çekiniyorlardır o yüzden Üzülmeyi bırakın özgüvenli olun kendinize inanın ve bir yol çiz bir yol haritası oluşturun o yol haritasında emin olun karşınızda düzgün kişilikli birisi çıkacaktır hissedeceksinizdir seveceksinizdir ya da mantık evliliği yapacaksınızdır ama önceliğiniz evlenmek olmasın sonuçta bir işiniz olmadan evlendiğiniz zaman himayesi altında olacak ekonomik özgürlüğününüz olmayacak mesai vs karşınıza ne çıkacağını bilemezsiniz o yüzden inanmak olumlu olmak olumlu düşünmek ve bir doğrultuda hareket etmek şu an en doğrusu gibi gözüküyor yaşamda başarılar diliyorum

Geçmişe yönelik yorum yapmak pek bir şeyi değiştirmese dahi bundan sonra ki adımlar için aydınlatıcı olabilir diye düşünüyorum. Anlatmak isterseniz, üzerine konuşabiliriz. Ama en evvelinde bu diyalogların oldu bittiye getirilmiş bir evliliğe zemin hazırlamasini muhtemel görüyorum.