Kendi kendinize terapi yapıyor musunuz?

Bunu çok yapmışlığım vardır. hatta bir miktar para biriktirmiştim psikiyatri seansı için. Sadece 8 sansa yeteceği için gitmemiştim onun yerine aynı fiyata bodrum tatili yapmıştım iyi gelmişti. Yani demem o ki insan yapmaktan zevk duyacağı bir şeyler olduğu müddetce (seni tükenmişlik sendromuna koymayacak şeyler) bunları yapması iyi gelir.

Bu değişiyor mesela , yaz ayında bir dut ağacının gölgesinde uyumak bile bir terapi sayılabilir eğer doğayı cok seviyorsanız.

ya da suya hasret bir insansanız. bir su kenarında ayaklarını ıslak kumda gezdirmekte olabilir.

Yeterki yaşamaktan vazgeçmeyin.
"Bir hiç olmak üzücü bir durumdur en az anlaşılamamak kadar"

Kendimi sevemesemde kendimi kabul etme yolunda ufak adımlarla yürüyorum.

Bu da bir terapidir.

Benim terapistim eşimdir çok iyi bilirim telli sazları çalmayı da. Eşimin bam telinden La havle teline kadar... Hafif den tellerine bir (mızrap) tezene dokunuşu gibi iliştim miydi... Anlaşıldı senin bugün canın sıkkın... yok mu benden başka uğraşacak derdin... Varda canım çekmiyor sende hemen bıdı, bıdı... ne dedim ki alala... diye canım sıkkınlığını atarcasına yüklerim eşimde çıkartırım resmen acısını o benim sıkkın yüklerim ile dedli divaye dönünce benim de neşem yerine gelir güle güle missss gibi dejarj olmuşumdur artık

Bence insan, günümüzde çoğu durumu vahimleştirip çıtkırıldımlık noktasında yaşıyor. Hâliyle en ufak şeylerde dahi bir sığınak aramaya başlar olmuş. Bunun dışında ele almak gerekirse durumun getirdiği duygulara bağlı olarak müzik dinlemek motive edici oluyor.