Çok sevdiğim şeyler aniden anlamsız gelmeye başladı?

Özgürlük insan için muhteşemdir. Elinizden alındığı vakit, dünyalarınız yıkılır, yaşam enerjiniz tükenir ve istekleriniz, var olan her şeyinizin bir anlamı yokmuş gibi hissettirir. Buna etken olan ne var ise bir şekilde atlatmanızı, özgürlüğünüze ve yaşam isteğinize bir an önce dönmenizi içtenlikle diliyorum.

İnsanlar ailelerinden pek uzaklaşamazlar, tıpkı aileyi seçememek ve nerede doğduğunu belirleyememek gibi. Bunu ailene net bir şekilde anlatmak, onlarla bir şekilde uzlaşmaya çalışmalısın. Olmuyor mu? Denedin ve daha mı kötü oluyor? Vazgeçmemelisin, bazen bu savaş bile insanı bir yere taşır ve çabalarımıza gün geldiğinde aşık oluruz. Ailen bir gün her şeyi anlayacaktır belki geç belki erken ama illa ki anlayacaktır. Ailen olabilir özgürlüğünü kısıtlayan ve özgürlüğünü elinden alan. Bu durumu hayatın boyunca unutmayacak ve içten içe onlara düşman olacaksındır. Unutmak isteyeceksin ama bu zamanları nasıl aştığın aklına geldikçe tekrar öfke besleyeceksindir. Çabalarından vazgeçme, ailen olsa dahi sana yapılanı unutma. Çünkü sen ailen olmasa da bir bireysin, insansın ve yaşıyorsun.

Hayır psikolog değilim ve iyi ki de değilim:)
Her insan özünde biraz güçsüz ve vazgeçmeye meyilli değil midir? Hele kendine yetememek, bu bir yetenek olsa eminim oldukça çok kişinin taşıdığı bir özellik olurdu. Aile sorunlarımı, asla hafife alamam ama baktığımız da hangimizin sorunu yoktur? Benim, senin veya onların sorunları yeterince vardır. Bunlar aşılacak ve zamanla kaybolacak sorunlardır. Bunu istesek de istemesek de yaşıyor ve çekiyoruz.
Anksiyeten olmasına şaşmıyorum, ben bir bipolar hastasıyım ve kendimle kıyaslamak olmasın oldukça zor zamanlardan geçiyorum, benim gibi ve senin gibi olan belki binlerce belki milyonlarca insan vardır. Kimimiz kazanacağız kimimiz kaybedeceğiz. İyisiyle ve kötüsüyle yaşamak sanırım bizlerin kaderidir. Kötü anılarımız, yaşantılarımız belki bizi biz yapan etkenlerdir. Bazen kötü yanımıza sarılmamız gerekir ve güçlü olmanın kaybetmekten geçtiğine inanmalıyızdır.
Çözüm. Ah sanırım hangimizin bir çözümü olabilir ki? Üzgünüm yardım edemiyorum, belki sadece motive ediyorum ya da boş muhabbet ediyorum. Ama şunu biliyorum ki çözüme kavuşturmak bazen sarpa saran yollardan geçer. Biraz daha sabretmeyi ve sabırlılığın getirdiği sükuneti koruman gereklidir. Belki de pes edip her şeyi bir kenara koyman gereklidir?