Bir türlü sıcakkanlı olamıyorum?

Ailem ve yakın akrabalarım ( 10 kisi en fazla) kimse ile samimi olamiyorum, makara vb yapamiyorum. Kendi kabuguma cekilme egilimim var surekli. Insanlarin olumsuz yanlarina dikkat edip o yanlarini onlarla samimi olmama kriteri olarak belirliyorum. Iyi yanlarini da takdir ediyorum tabi ama samimi olmak istemiyorum. Ses tonum ve durusum da biraz sert oldugu icin insanlar da benden cekinip samimi yaklasamiyor. Ornegin kiz kardesimin arkadaslari bize geliyor arada sirada. Onlarla tek muhabettim 'hoş geldiniz, nasilsiniz' gibi klasik seyler, ötesi yok. Onlar da benim soguk oldugumu anlatiyormus kardesime. Her neyse, bu durumdan kurtulmak en azindan insanlarla daha iyi bir iletisim kurmak istiyorum. Cunku 4 5 seneden beri bir arkadasim bile yok. Bunaldim iyice, her seyi yalniz yapiyorum. Anilarimi, mutluluklarimi kimseyle paylasamiyorum. Lisede cevrem genisti, neseli ve arkadas canlisiydim. Liseden sonra soguk, sert biri oldum. Neler onerirsiniz?