Mazlumlara el uzatır mısınız?

Hayatta herkesin zorlukları var ama bazıları gerçekten çok daha ağır yükler taşıyor. Ben elimden geldiğince mazlumlara destek olmaya çalışırım çünkü inanırım ki insan, ancak paylaştıkça insan olur. Bazen bir söz, bazen küçük bir yardım bile birinin umudu olabilir.

Bir keresinde, soğuk bir kış günü montuma sarılmış yürürken bir köşede tir tir titreyen bir çocuk gördüm. Göz göze geldiğimiz an içimde bir şeyler kırıldı. O an ne sıcak evimi ne de kendi üşümemi düşündüm, sadece onun o çaresiz bakışları kaldı aklımda. Montumu çıkardım, omuzlarına koydum. Önce şaşırdı, sonra gözleri parladı. O an içimi sıcacık bir sevgi kapladı.

Hayatta en güzel şey, bir kalbe dokunabilmek, bir insanın yüreğinde yer edebilmektir. Benim için mazluma el uzatmak, sadece bir iyilik değil, kalpten kalbe uzanan bir köprüdür. Çünkü sevgi, paylaştıkça çoğalır. Ve inanıyorum ki, bir gün herkesin el uzattığı bir dünya, gerçek anlamda yaşanmaya değer bir yer olacak.

Kötü örnek örneklik teşkil etmezmiş" denir de, kötü örnek örnek olmazsa iyi örnek nasıl iyi örnek olabilir ki!

Daha bugünden başlamış her yerde Ramazan fiyat artışları. Hani sen ben 'Müslümanım' 'oruç tutacağım' diyorsun da. Birileri de 'Ramadan' kelime olarak 'yanmak' demek ya. İyi, gel biz iyi yakarız seni der gibi yansın senin o cebin, evin, ocağın, sofran senin! dercesine fiyatları artıranlar…

"Ramazan ayı bereket ayıdır." Ne güzel bir söz! Amma velakin bu bereketi birileri din istismarcıları, umut tacirleri, milyoner dilenciler kendileri için fırsata çevirmişler resmen.

İnançlı insanların cebindeki paraya göz dikmişler. Reklamlar da ayrı bir dert; her yerde bol, bol yiyecek reklamı. Daha çok ye, daha çok al! Bak bunlardan da koy iftar sofran zengin görünür iştahın kabarır

Ramazan, yanmak demek… Peki gerçekten yanan kim? Aç kalan mı, yoksa aç bırakıp ceplerini dolduranlar mı?