Hayatınızda hiç egolu olduğunuz bir dönem oldu mu?

Ego hiç bana göre olmadı ama dürüst olmak gerekirse, geçmişte sevdiğim insana karşı biraz egolu davrandığım zamanlar oldu. Onun beni sevdiğini bildiğim için bazen kendimi geri çekip ilgisini ölçmeye çalıştım. “Nasıl olsa o beni seviyor” diye düşündüğüm anlar oldu ama zamanla anladım ki sevgi, güç gösterisi değil. Bazen haklı olmak yerine mutlu olmayı seçmek, bazen de gururu bir kenara bırakıp sevdiğini hissettirmek gerekiyor. Şimdi geri dönüp baktığımda, keşke bazı anlarda daha anlayışlı olsaydım diyorum. Gerçekten seven biri, sevgisini kanıtlamaya çalışmaz; sadece hissettirir.

Ego, genellikle kibir, kendini beğenmişlik ya da üstünlük kurma çabası olarak algılanır ama aslında bundan çok daha derin ve karmaşık bir kavramdır. İnsan, çoğu zaman egosunun farkında bile olmadan hareket eder. "Ben egolu bir insan değilim" demek, aslında egonun en tehlikeli yanlarından birine işaret edebilir: görünmez olması. Ego, yalnızca büyüklük taslamak ya da başkalarını küçümsemek değildir; bazen aşırı alçakgönüllülük, aşırı fedakârlık ya da kendini sürekli geri plana atma da bir ego biçimi olabilir. Çünkü her durumda kişi kendini merkeze koyar—ya öne çıkarak ya da kendini geriye çekerek.

Ego, bazen en küçük anlarda belirir. Birinin bize yanlış anladığımız bir şey söylediğini fark ettiğimizde, ama yine de hatamızı kabul etmek istemediğimizde. Haklı çıkmak uğruna bir tartışmayı uzattığımızda. Ya da tam tersi, sırf kavga çıkmasın diye susmayı seçtiğimizde ama içten içe o suskunlukla karşı tarafı suçladığımızda. Bunların hepsi, egonun farklı yüzleridir.

Belki de ego, en çok da insanın kendini anlatış biçiminde saklıdır. “Ben egolu değilim” diyen birisi, aslında bunun tam tersini kanıtlamaya çalışan bir egoya sahip olabilir mi? Belki de en büyük ego, "ben egodan arınmışım" inancının ta kendisidir. Çünkü insan, kendini ne kadar nötr, ne kadar sıradan ya da ne kadar alçakgönüllü görürse görsün, içten içe bir "ben" yaratır. O “ben” ise her zaman biraz bencil, biraz hassas, biraz sahiplenicidir.

Eğer bir hayat parçası içinde kendini egosuz hissediyorsan, belki de bu senin en doğal hâlin. Belki de bu, seni diğerlerinden farklı yapan ve gerçekten de büyüklenmeden yaşayabilen biri olduğunu gösteriyor. Ama belki de ego, gözle göremediğin küçük anlarda, bir kelimenin ardında ya da bir histe saklanıyordur. Sonuçta insan, kendini asla tam anlamıyla bilemez. Ve belki de en büyük erdem, bilmediğini bilmeyi kabul etmektir.