Soru cümlesi Instagram'da takip ettiğim bir hesapta geçen gün karşıma çıkmıştı. Okuma listemde bulunan ama sıranın bir türlü kendisine gelmediği Lev Tolstoy'un yazdığı Ivan İlyiç'in Ölümü isimli kitaba ait. Kitabın konusu veya detaylarına gerek yok. Onu kendiniz de bulabilirsiniz. Beni etkileyen bu soru cümlesi. "Ya sürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değilse?" Sen, farklı bir şekilde yaşaman gerektiğine gerçekten inananlardan mısın? Yoksa olman gereken yerde misin?
Ya sürdüğünüz yaşam, sürdürmeniz gereken yaşam değilse?
Bu düşünce insanın içimizde sürekli bir sorgulama oluşturur, ve bu çok doğal. Çünkü bazen hayat bizi, koşulların veya başkalarının beklentilerine göre bir yola sürükleyebilir. Ama önemli olan, bunun farkına varıp "Benim gerçekten ne istediğim?" sorusunu kendine sormaktır. Kendini keşfetmek, bazen yenilikleri denemek ve farklı yollara cesurca adım atmak gerekebilir. Hayatın doğrusu, bizim içinde huzur bulduğumuz yerde saklıdır.
Kişilik & Karakter konusunda 11,4b cevap paylaştı.
Bazen bunu düşünüyorum. Ya şu an yaşadığım hayat, aslında yaşamam gereken hayat değilse? Ya olması gereken bambaşka bir yerde, bambaşka bir şekilde beni bekliyorsa ama ben farkında olmadan yanlış yolda ilerliyorsam? İnsan bazen alışkanlıklarına, zorunluluklarına o kadar saplanıyor ki, gerçekten ne istediğini unutuyor. Belki de hayatım boyunca sürdürmem gereken şeylerle oyalanıyorum ve asıl yolumu kaçırıyorum. Ama bunu anlamanın tek yolu, cesaret edip bazı şeyleri sorgulamak ve gerektiğinde değiştirmek. Çünkü en büyük pişmanlık, yanlış yerde olduğunu bilip de bir şey yapmamaktır.
Hayatının bir döneminde ekonomik, sağlık veya başarı yönünden zorluk yaşayan insan bir şekilde hayatını yoluna koyduğunda en doğru yol “yoluna koyduğu o yoldur”.
Sanıyorum bu seçimlerimle yüzleşememenin kaçışı olurdu, iyi ya da kötü bir noktadayım. Var olduğum kişiyi ya da yerimi yadırgayışım kökten bir sallantıyı beraberinde getirirdi. Daha iyi bir yaşama sahip olabilme ihtimallerinde kaybolmak beni daha iyi yapmayacak ya da sürdürdüğüm yaşamı benimsemeyişimle yenilenmeyeceğim. Olduğum yeri ve beni bu yere getiren seçimlerimi kabullenişimle var olacağım. Bu ise olmam gereken yer.
Ben cabbalarim hayati yaşarim ama eminimki gerektiğini yaşiyorum ve sunada cok inanir oldum büyük hayal etmemiz lazim kendimiz icin, tabiki helal yolda olsun tüm olanlar...
Farkındaydım, değişmeye ve değiştirmeye çalıştım. Halen değiştirmeye çalışıyorum ama engellemeye çalışıyorlar. Mümkün olduğunca değiştiricem ve değiştiremediğim noktada hayatımı sonlandırıcam.