Hayat bir şeyleri önümüze çıkarırken neden zamansız davranıyor?

Sizlere dürüstçe bir soru soracağım ve bu soruda ciddiyim.

Hayatta gerçekten sürprizler varsa neden o sürprizler, iyilikler, beklenmedik çıkan anlar, saçma sapan zamanlamalarda çıkıyorlar? Bir kitap okuyorum (psikoloji kitabı). Kitap, erkeklerin ruhsal hastalıklarının yaşadığı deneyimleri paylaşıyor ve bir hastanın söylediği şey şu; "Zaten en büyük sıkıntım o. Arkadaşım olsaydı zaten bu depresyona girmezdim. Herkeste arkadaş ortamı var, herkeste arkadaş grubu var.. Benim oğlumun bile arkadaş ortamı var mesela. Benim hiç arkadaşlarım olmadı doğru dürüst. Hayatım boyunca zaten hiçbir arkadaşlık kuramadım doğru dürüst. Hep yalnız kaldığım için, arkadaşlarım olmadı. Zaten arkadaşlarım olsaydı bugün beni ayakta tutarlardı. Arkadaşım olsaydı, bu kopukluklar olmadı zaten. (Adem, 49, depresyon) SİNAN AKÇAY / ASLINDA GÜÇLÜ DEĞİLMİŞİM kitabından alıntıdır."

Bunu baz alarak soruyorum, hayat gerçekten çok kötü, acımasız değil mi? Adamda resmen kendimi gördüm. Ben de aynı şekilde düşünüyor, yaşıyorum. Arkadaşım olsaydı bu kadar yalnız kalmasaydım her şey çok daha iyi olabilirdi. Neden böyle olmak zorunda? Daha 21 yaşımdayım fakat gerçekten bir yaşlı gibi yalnız hissediyorum.

Hayat bir şeyleri önümüze çıkarırken neden zamansız davranıyor?
Cevapla