İlk aşkını unutamamak bir tür hastalık mıdır?

Hayatımdaki ilk sevgilimin üzerinden 10 sene geçti ve ben onu hala unutamadım. Bu normal mi diye sormayacağım çünkü normal olmadığını biliyorum. Onu bedenen aldatsam bile zihnen aldatmamayı yeğliyorum. Yani evlensem dahi hayatımda sanki onu hala unutamayacakmışım gibi geliyor. Unutturacak birileri çıkarsa elbette fırsatları değerlendiririm. Artık eski ben değilim, değiştim ve geliştim. Ama onun masumiyeti, çocukluğumun bana tattırdığı ilk aşkı hala aklımda çıkmıyor. İnsan bunu nasıl aşar veya aşabilir mi? İlişki uzmanları var mı hiç burada şu an? İnsan bu girdaptan nasıl çıkar? Kabuğunu nasıl kırar? Bu düşünce unutulur mu? Nasıl unutulur düşünmek? (ama her şeye rağmen umarım hayattasındır Simge seni ilk günkü gibi sevemesemde hala seviyorum o iğrenç canavarın ölümün karanlıkta sevgilisi olasın diye seni sakladığına inanmak istemiyorum)