Siz de her şeye ağlıyor musunuzz?

Hayır, her şeye ağlamam. Ama insan bazen öyle anlar yaşar ki, içindekiler taşar. Ben de çok ihanet yaşadım, dost bildiklerim sırtımı döndüğümde arkadan konuştu, değer verdiklerim en zayıf anımda yüz çevirdi. O anlarda gözlerim doldu belki, ama asıl yüreğim ağladı. Ağlamak zayıflık değil bence; insanın içindeki yükü hafifletme şekli. Ama her darbede değil, gerçekten derine işleyen anlarda olur bu. Yine de güçlü kalmayı öğrendim. Çünkü en büyük ders, kimsenin seni senin kadar sevmeyeceğini fark etmek. O yüzden artık kimseye değil, sadece kendime güveniyorum.

Ağlamak da insani bir ihtiyaçtır. Örneğin on beş Temmuz darbe gecesinde ölenlerin cenazesinin birinde -erol olçağın ve oğlunun -koca cumhurbaşkanı erdoğan ve son başbakan yıldırımın torununun dede niye bizim vatandaşlarımızı bombalıyorlar bunlar diye torunu ile bir anısını anlatırken başbakan yıldırım teşbihte hata olmasın ama neredeyse çocuk gibi ağladılar . Bunlar hem erkek hem yaş ve makam olarak koskoca adamlar. Çünkü insanın bir yönü değil bir çok yönü zayıftır. Hem hazreti muhammed sav , benim bildiklerimi bilseydiniz , az gülerdiniz , çok ağlardınız demiş. Zaten gülerek günah işleyen , ağlayarak cehenneme gider demiş aynı kişi.