Hiçbir şey düzelmiyor neden?

Bazı şeyleri bırakmamız veya değiştirmemiz gerekebilir. Sebepler, nedenler, anlamları çok sorgulamamamız olduğu gibi kabullenmemiz gerekebilir. İnsanları ve Dünya gerçeklerinin hepsini değiştirip düzeltemeyebiliriz çünkü insanız, anlaşmazlıklar, engeller mutlaka oluyor ama onları yönetmek, anlamak, çözümlemek, duygularımız ve mantığımız ile iç içe bize iyi gelen şekilde, farkındalık ve gelişim göstererek sürekli mutlu olmalıyım haz almalıyız kusursuz olmalıyım şeklinde olmalıyım çizgisin de düşüncelere bağımlı olmamalıyız esnek de olmamız gerekiyor. Kendiniz olduğunuzu başkalarının düşüncelerine aşırı kapılmamamız gerekiyor ve Kabullenip yolumuza devam etmekte bir yoldur. Hayat bir yolculuk düşüyoruz ve çıkıyoruz sabit değil. Her şey zihnimiz de gerçekleşiyor korkular, önyargılar, travmalar, olumsuz deneyimler, tutarsız eksik anlamlandırmalar, öfke, kin, takıntılar, kendini gerçekleştirememek, tamam bitti kesip atmak, umutsuzluk vb. şeyler ile zihin kendini her şeye kapatarak kompleks yapıyor, hasta ediyor ve doğru zamanı, doğru kişiyi arama, doğru insan olma algısına girip bekleme haline girebiliyor ve daha da stres biriktiriyor aynı fay hattı gibi aniden de patlıyor ama beklemek gelecekte ki olası travmaların alt yapısının temelini de atıyor o açında da zihinsel ve fiziksel alanda sorumlulukları basit şeyleri bile atlamamamız hor görmememiz gerekir. O yüzden stresi atmak yani Mikro ya da makro engellerin, korkunun, insanların davranışları veya sizin neyi sevip ne sevmediğiniz, size iyi gelen ve iyi gelmeyenleri, duygularınız, mantığınız, zayıf ve güçlü yanlarınızı göz önünde bulundurarak mantık ve duygusal bir birleşim içinde çözümlemek farkındalık yaşatmanız lazım işte sultan bir insan ve ihtiyaçları var işte checkup yapmalıyız kendimize : bedenini, psikolojik, sosyolojik, finansal, saygı, kendini gerçekleştirme yani ihtiyaçlar hiyerarşisinde aynı oyun karakteri gibi gözlemlememiz gerekiyor bu da kendimizi sevmekten geçiyor, bunun sürdürülebilir olması için de öz disiplin, sabır gerekiyor. Sürekli bile olmasa da ivmeli şekilde gelişim istiyor zihin korkuları engelleri çözümlemek için. Ne kadar zeki olsa da her şeye sahip olsa da insan sıkışıp kaldığında hiç bir şey düzelmiyor diyerek iç dünyasında karanlığa gömülüyor. Günümüz uyaranlarına kapılıp ben anormal miyim diye kendimizden de şüphe ediyoruz. Bu beden sizin şu an varsınız onun yönetimi de size bağlı onu korumakta. O açıdan da acımasızca davranmayın kendinize her şey olacağına varıyor ve son olarak siz bir insansınız kusursuz bir varlık değilsiniz ve kusursuz her daim iyi olmak zorunda da değilsiniz tek amacımız deneyimlemek gelişmek çıkarımlar yapmak bağ kurmak paylaşmak öğrenmek yaşamak yani insan olmayı bilmek ve günü geldiğinde zaten gideceğiz. İnsanlar kadar da kendimizi anlamamız gerek diye düşünüyorum.

Düzletmek için ne yaptın?