Kolay bir saadet mi yoksa insanı yükselten bir ızdırap mı daha iyi?

Baş kahramanın pisi pisine ahmaklığından ötürü çektiği acılar üzerine söylenmiş bir sözü de ciddiye alamıyorum ama ızdırabın iyisi olmaz. İstediği kadar yüksektsin o yaraların izleri geçmez. Gördükçe acını hatırlar bir daha acırsın. Saadet saadettir. Kolayı makbuldür.

Kolay saadet, genellikle anlık mutluluklar ve yüzeysel tatminler sunar. Bu tür mutluluklar, yaşamın getirdiği basit zevklerden kaynaklanır ve genellikle kısa sürelidir. Örneğin, bir arkadaşla yapılan keyifli bir sohbet veya bir tatil anısı gibi. Ancak bu tür mutluluklar, derin bir anlam ve tatmin sağlamadığında, zamanla boşluk hissine yol açabilir.

Öte yandan, insanı yükselten ızdırap, genellikle zorlu deneyimlerden ve mücadelelerden doğar. Bu tür deneyimler, kişiyi olgunlaştırır, karakterini güçlendirir ve derin bir anlayış kazandırır. Zorluklar karşısında gösterilen dayanıklılık, kişinin kendine olan güvenini artırır ve yaşamın anlamını daha derinlemesine kavramasına yardımcı olur. Bu tür bir ızdırap, acı verici olsa da, sonunda daha kalıcı ve anlamlı bir mutluluğa dönüşebilir.

Sonuç olarak, her iki durumun da kendine özgü avantajları ve dezavantajları vardır. Kolay saadet, anlık mutluluklar sunarken, insanı yükselten ızdırap, derin bir kişisel gelişim sağlar. Belki de en iyi yol, her iki durumu da dengeli bir şekilde deneyimlemek ve hayatın sunduğu her anı, iyi ya da kötü, bir öğrenme fırsatı olarak görmekte yatıyor.🌸

Her şey kolay yoldan elde edilebiliyor olsaydı ne hoş olurdu. Fakat sürünmek kaderimizde var sanırım. Sürünmeden elde edemedik sahip olduklarımızı..