İlişkilerde kadınlara karşi aşiri kaygiliyim nasil asabilirim?

Korktugum icin niye sevileyim? Korkan adam kacar ugrasmaz bile

Çok uğraşması gerekir o zaman, sabırlı olmadigi surece yapamaz.

Kasten bıktirmam tabii ki de ben de acisini cekiyorum sonucta.

Kaygı

Zaten farkindayim, bunu asmak zor

Zamaninda. Rezalet bir ilkokul ogretmenimden basladi travmasi. Erkek ogrencilere karsi dusmancil tavri vardı.

Birkac sonradan birkac cinsiyetci sakalar ust uste o donemde de gelince daha da peksitirdu. Iste erkekler az gelismis, zekalari dusuk, engelli dogmuslar, eksik yaratiklar vs..

Tabii ki de ama yeri geldi agir bedeller de odedim. Hâla yuzlesmem gereken bircok sey var.

Travmaların acisini cikarma derdim yok zaten. Teşbihte hata olmasın da psikolojik olarak yillarca (10 yıl) tecavüze uğradiktan sonra 25 yasinda bile daha bircok seyle mucadele etmek zorundayim.
Senin de soyledigin kadar beni çok seven bir kadin olsun bana yaklassin ben canımın parçasi gibi de severim

Yasattigi sorun sadece ask degil ki. Akademik, sosyal, varoluşsal problem, fiziksel tatmin, kimlik krizi

Bircogu rayina oturdu cok sukur ama bazilarini asmak zor

Kisaca söyle soyleyeyim 10 yil boyunca okulda akranlar tarafindan gasp edilme, kacirilip kavgaya zorlanma, teneffuslerde taşlı saldiri, fiziksel taciz, derste sert cisimler atma, kufur, hakaret, onur kirici oyunlar oynatma, denek olarak kullanilma.
Ögretmen zorbaligi ise 5 yil surdu ise asiri cinsiyetcilik, asagilama, kufur, fiziksel siddet, hakaret. En ufak hatada tekme tokat dovulme.
Toplam 10 yil surdu bu durum ilk 5 yilda ogretmen zorbaligi da akran zorbaliginin yanindaydi

Ve bunlari herkes bildigi halde sessiz kaldilar ve ben suclandim hep kendimi savunamadigim icin.

Ortamim degistigi zaman bunlarin yanlis oldugunu anladim. TSSB belirtileri yasadim çok agir bicimde ama neyseki yeni ortamim tam aksine destekleyici oldu.

Ama o zamandaki herkese karsi kin besledim onlara karsi sadist duygular besledim. Onlara karsi hissettigim kin ve ofkeyi kendimi gelistirmte yonlendirdim

Derslerim b0k gibiydi hic calisamadigim icin sosyal anksiyetem cok aziliydi zaten. Ilk basta yavasca gecmeye basliyordu ama universite sinavi zamaninda yemedim icmedim ders calistim
Yeri geldi bunalim yasadim, stres yasadim çok yogun, öfke krizleri gecirdim geceleri bazen

Daha baraji bile gecemeyecekken orta halli bir okulda müh. kazandim mezun oldum. Herşeyi kendi capimda cozmeye calistim ne psikiyatrist ne psikolog. Şu an sosyal kaygi cok sıkıntılı

Öfkemi icimde yasadim genelde. Ailem beni kendimi anlatabilmeye basladigimda anladi. Kendimi ilk basta derse verdim tüm ofkemi oraya kanalize ettim.
Onlara karsi nefret gelistirdim. Onlari asagilik varliklar olarak gordum. Onlar gibi olmamak icin calistim ama cok sancili bir calismaydi.

Sosyal iliskilerde asiri alinganlik gosteriyordum, insanlarin karsisinda konusamiyordum, bana baktiklari zaman terliyordim

Çok sukur bircogunu atlattim. Ama romantik iliski konusunda hiç yokum maalesef. Kaygilar devam ediyor şu anda

Öyle evet. Hayırlisi olsun herseyin. Öyle bir kadın isterdim acikcasi, mutlu ettigimi görmek ne kadar çok beni iyi hissetirebilirdi hayal edemem

Çok tesekkur ederim 😊. İnsallah hepimiz icin