İnsan insana güvenebilir mi? Yoksa insana olan güvenimiz tamamen yalan mı?

İnsan ve Güven

İnsanın varoluşunda güvenmeye dayalı bir yapı bulunur. Bu yapı oldukça şaşırtıcı şekilde çalışır şöyle ki; güvenin temeline baktığımızda, bir maddeye, bir varlığa ya da maddesel olmayan manevi durumlara uğrar. Fakat zorunlu kılmaz, yani insan insana güvenmek istediği için inanır, bu durum güvenmememiz gereken kişiyi de kapsar. Ne kadar güvensiz olduğu gerçeğini unutur, görmezden geliriz ve yapmamamız gereken güvenmeyi tercih ederiz. Sizce bu zamana kadar güvendiğiniz, insan, varlık, manevi bir duygu sizi yarı yolda bıraktığında suçlu kendiniz mi oluyorsunuz? Yoksa karşınızdaki mi?