Bu bir pişmanlığı mı anlatır, yoksa farklı ruhlarla bedenlerle karşılaştıktan sonra en iyi anlayan kişiye , yanında en huzurlu hissettiğinin yanına dönmeyi mi? Fakat iş işten geçmiştir artık, ortada ne dükkan kalmıştır ne de yaslanacak bir omuz
O kadar güzel açıkladın ki ama bazen kafamız karışır ve uzaklaşmak isteriz ve o hareketimiz ile sevdiğimiz kişiden de uzağa gideriz ama onu özleyip dönemem istediğimiz de dönecek bir her olamadığını fark ederiz artık 🥺🥺
Bazen daha büyük, daha güzel kokan bir gül bulmak için yürür durur insan ve anlar ki mühim olan güle bakış açısı.. Ama geriye döndüğünde bakmadığı güller solmuş ve bahçe talan olmuştur... Yani hem pişmanlık hissi, hem de o ilk huzuru bulma hissiyle döner kürkçü dükkanına...