Annem ve babamı çok fazla seviyorum. Ne yapabilirim sizce?

saçmalama ölenle ölünmüyor çok ağladım kabus gördüm flana gece 3 te evlere geldim kafa bi milyon bi boka yaramıyo anasını satıyım bazen bir rüya görüyorsun gerçek gibi ulan diyorsun bizim peder ölmemiş ne iğrenç rüyaymış diyorsun ama bi uyanıyorsun aslında o rüyaymış sonra mal gibi ağlıyosun eşek gibi bi boka yaramıyor okulum uzadı ortalamalarım düştü sadece zarar annem hemen hemen 2 yıl boyunca evden çıkmadı yemedi içmedi hepsi zarar bi yığın hastalığa yakalandı

ama şimdi annem doktora gidiyor hastalıkları için çalışmaya başladı ben derslerime sarıldım dört elle yani giden gidiyor sen en az zararla o dönemi atlatmaya bakacaksın

benim diyceklerim bukadar güzel kardeşim benim babam 45 inde gitti dedem 52 sinde Saygılar iyi geceler

tamam o zaman sorun yok aynı durum bende de var ve ilginçtir benim babam da 68 yaşında ve her gece ağlıyorum onları kaybedeceğim diye okul okumak için şehir dışına çıkıyorum her yatağa girdiğimde onları özlemekten yarım saat ağlıyorum anne baba müzikleri dinliyorum :(

takip edilmeyi boşver benim dediğim şey öyle arkanda biri var muhabbeti değil benim dediğim şeyde telefonların dinlendiğini uydudan seni izlediklerini düşünür insanlar hatta pencereye bile çıkamazlar ağır bir durum yani senin ki onlardan değil senin neyin olduğunu anladım ben çünkü bende de aynı durum var.. :(

ben hiç destek almadım şu anda biraz hafifledi benimki ama tabi okula gidince tekrar başlayacak..sana bir soru daha ailen seni çok severek mi büyüttü yani sana çok mu değer verdiler. büyütürken...

işte aynen öyle benim de durumum bu banada çok değer verdiler ve çok sevdiler sürekli yanımdaydılar ve onları kaybetme fikri beni deli ediyor..aslında biz bir geçiş dönemindeyiz yani aileden ayrılıp kendi ailemizi kurma dönemine adım atıyoruz bu herkes için zor ama biz nazlı yetiştiğimiz için bizim için daha sancılı geçiyor :(

şimdi kendimi açık ediyorum eğer çok sıkılırsan birbirimize yardımcı olmak için mesaj atabilirsin takip konusunu da sakın kafan takma ah nerden yazdım ben onu elim kırılaydı da yazmayaydım senin o takip işiyle hiç mi hiç alakan yok tamam mı ben senin demek istediğini yanlış anlayarak yazmışım onu özürdilerim..sakın kafana takma yoksa uyuyamam artık :(

tamam bak ben kendimi açık ettim ne zaman senle aynı durumu yaşayan biriyle dertleşmek çözüm aramak istersen mesaj atabilirsin çünkü senin ne yaşadığını ancak yaşayanlar anlar.. ki ben de bu durumdan ççok çekiyorum inşallah kurtuluruz :(

merak etme bugünler de geçecek 40 50 yaşımıza geldiğimizde geçmişe bakıp güleceğiz..ve hayatımıza devam edeceğiz.. ben inanıyorum..

evet bende öyle düşünüyorum ama dediğim gibi şimdi bize çok zor geliyor ama ilerde artık yavaş yavaş acımız azalır belki..ne yapalım keşke elimizden bir şey gelse şu anda bana pek etki etmiyor ama onlardan uzak olsaydım bu satırları asla yazamazdım bilgisayarı kapatıp ağlamaya başlardım.. evet belki derler erkeksin nasıl ağlarsın ama ağlardım işte bu kadar basit :(

evet aynen öyle birde ben zaten duygusal biriyim böyle şeyler beni daha çok yıpratıyor.. şimdi düşündüm de bence biz bu durum için uzman birilerine danışmalıyız sonuçta bir şey kaybetmeyiz.. en azından biraz rahatlarız.. çünkü hayat boyu böyle devam edemeyiz..:(

tamam o zaman iyi uykular size..:)