Sahte karakterlerin kokusunu alabiliyor musunuz?

İtiraf ediyorum eskiden cesaret edemeyen bir korkak olduğumdan karşıma denk geleni "doğrum" olarak kabul ediyordum. "Her geleni nasibin her gideni de kaybın sanma" sözünü çok ağladığım bir gece Allah Pinterest adlı bir uygulamada karşıma çıkarıncaya kadar.. Saatlerce baktım bu söze.. "Ne kadar korkaksın sana yakışıyor mu bu her geleni kendi doğrun sanıp inadına tutunman savaşman çabalaman niye ki" diye sorduğumda daha doğrusu sorabildigimde orada başladı kırılmam.. Ter u taze bütün çiçeklerim yanlış insanlar tarafından diri diri yanmıştı, kırılmıştım hem de o kadar çok kırılmıştım ki Stoacılığı o zamanlar keşfettim. Allah bir şekilde aklımı başıma devşirmem için yardım etti hep. Yanlış dallara konup o dallara yuvasını yapan mutlulukla öten bir bülbülken o zaman Anka kuşuna döndüm işte... Çok zor oldu cesaret edebilmek. Çünkü cesaret edip "sen benim değilsin, sahtesin" diyince de pek çok oyuna maruz kalıyor insan.. İçindeki o umut var ya.."ya doğruysa ve sen yanlış olduğunu söyleyip o doğruyu kaybettiysen" diye diye kendimi yiyip bitirdiğim noktalar da oldu. Ama sonra anladım ki insanın doğrusu onu hiçbir zaman üzmez ki, kırmaz parçalamaz yormaz... Şüphe ettirmez...

Alıyorum hep.. Sahte insanlar, her ne kadar maskelerini takıp rol kesmeye çalışsalar da, bir noktada o maskenin altındaki kirli düşünceleri sızmaya başlar.. Bazen tek bir bakış, bazen bir cümle, her şeyin ne kadar yapma olduğunu belli eder, ediyorda. Gerçek asla saklanamaz, bir şekilde hep ortaya çıkar..