Mutluluk bankasından çekilen bir kredi miydi umut?

Gerçeklerden dert yanıyor ve umuda şiirler yazıyoruz, fakat ona yeterince saygı göstermiyoruz. Dengesiz ruh hallerinin bir var ettiği ve daha sonra yalnız kalmak istediğini söyleyen iyi gün dostlarıyız.

İnsanın geleceğe dair ışığı olan umut,
Bu sözündeki ışığın karşılığı mutluluk değil midir? Mutluluk anlık olabilir fakat onun arzusu süreklidir. Umut pozitif duyguları ve hisleri hedef alan bir olgu iken, mutluluğu umudun dışına neden itmemiz gerekiyor.
Umudun var olması için mutluluk gerekir, insan mutlu iken umut eder ve onu içinde yuvalar. Mutsuzken umutta yoktur ve acı çekiyorken güzel günlerden bahsedenler, mutluluk zamanlarında var ettiği ve depoladığı umudu ortaya çıkararak kendilerinde güç bulabilirler.

Mutsuzken umutta yoktur ve acı çekiyorken güzel günlerden bahsedenler, mutluluk zamanlarında var ettiği ve depoladığı umudu ortaya çıkararak kendilerinde güç bulabilirler.
Bir önceki yorumumda yazdığım gibi düşünüyorum ben. Mutsuzken tutunulan umut, mutluyken var edilmiştir. Hüznün ve kederin, mutsuzluğun ve acının var olduğu yerde umudun doğması bana pek mantıklı gelmiyor. Bu anlarda ancak iyiye evrilmesi istenilen durum için temenni çıkabilir ortaya, o da umuda eş değer değildir diye düşünüyorum. Acı içerisinde kıvranırken mutlu olacağım ben tepkimesi zihninde canlandı mı? Abest bir durum gibi. Umutta acının ve mutsuzluğun etkisinin iyice azaldığı anlarda belirebilir, doruk noktasında onu da olası görmüyorum.

Doğru, fakat o umudun nasıl var olduğu konusunda hala aynı düşüncedeyim. Her neyse, gerekirse ben var ederim yeter ki umut istesin :) teşekkürler