Hayatında güvendiğin kaç kişi var?

Anneme bile tam manasıyla güvenemiyorum, ona sığınmak istiyorum lakin hep beni kabahatli görüyor, bana düşman olanların avukatlığını yapıyor, beni manipüle ediyor, ondan uzaklaşıyorum, beni seviyor hissediyorum lakin anneme güven (e) miyorum. Güven duygusu tam olarak oturmadı sanki ben de, bir şeyler eksik, kardeşime güveniyorum, babama güvenmiyorum ama, halbuki insanın en güveneceği ailesi olmalı, babam beni çok yara bere içinde bıraktı, bırakıyor, bırakmaktan da vazgeçemiyor, sırtımı ona dayayamam, o bir dağ değil benim için, biyolojik babam olmaktan öteye geçemedi, nasıl üvey babalar var öz babaların ellerine su döken. Fiziksel olarak bir yaram yok lakin yüreğim yara dolu, eseri de babam. Babasına aşık kızlara nasıl hayranım, dünyanın en değerli güzelliğine sahipler bence, babaya aşık olmak , babaya her şeyinle güven duymak, nasıl bir hissiyat acaba, tadanlar yaşayanlar çok bahtiyar olmalı. Güvendiğim insanlar olsa da tam olarak oturmadı o güven duygusu ben de lakin şu hayatta en çok kız kardeşime güvenirim, çünkü aynı yerden yara aldık onunla, yaralarımız aynı

Hayatımda güvenebileceğim kişi sayısı sınırlı. Güven, zamanla inşa edilen ve kolayca sarsılabilen bir şey, bu yüzden sadece birkaç kişiyle gerçek anlamda güven bağı kurabiliyorum. Güvendiğim insanlar, bana sadık, dürüst ve anlayışlı olanlardır. Bu kişiler, zor zamanlarımda yanımda olurlar ve aynı şekilde ben de onlara her zaman destek olabilirim. Birçok kişiyle iyi ilişkilerim olabilir, ancak gerçek güven bende çok değerli ve yalnızca birkaç kişiyle paylaşırım.